Kαι τρανς ακουω..και gay, και σαδομαζοχιστες...γιατι οχι ; δεν εχουν αποψη κι αυτοι ;!
Ακόμη και Asphyx lovers, shit eaters, weird dog anomalies, pee drinkers (εξαιρούνται οι αστροναύτες); Λόλ(α).
Δεν την εχω ψαξει, αλλά αμα ειναι καλα κομματια, τα ακουω.
Τα θελω πιο συνοπτικα , να μην καθυστερουν πολυ σε αυτο το μονοτονο που μετα μια αλλαγη ακορντου ειναι σαν λυτρωση ! Ειναι σα να με αφηνεις νηστικο 3 μερες και να μου δινεις φρυγανια. Ε θεικη θα μου φανει
Η σύνοψη στη trance scene είναι out of the question. Είναι καταιγιστική μουσική με building ups, οπότε τρανς των 3, 4 ή 5 λεπτών δεν είναι τρανς.
Θα το θέσω αντιστρόφως.
Σαν να περιμένεις το ρεμπέτικο να ξεφύγει των τριάμιση - 4 λεπτών. Ε τότε δε πάει κάτω το λουκάνικο.
(περιμένεις να φέρει τη γυροβολιά ο μερακλωμένος για να καταπιείς!)
Είναι θέμα στρουκτουαλισμού και δόμησης του είδους.
Βέβαια το θέμα με την τρανς κατήντησε να είναι, μια κονσόλα κι ένα προγραμματάκι μίξης και γίνεσαι ένας autobaptised producer.
Αλλά το να απαιτείς ποιοτική παραγωγή, ακόμη και με ηλεκτρονικές
αρπαχτές χρειάζεται χρόνο όπως κάθε τι αυτοδίδακτο. Το γνωρίζω από...δεύτερο χέρι. Δεν θα πω περισσότερα γιατί θα με πεις ψώνιο.
Για τη μονοτονία συμφωνώ κι επαυξάνω. Εκεί και κρίνεται ο αξιοπρεπής, ταλαντούχος παραγωγός. Να γεμίζει τα κενά αέρος με κρίσιμα μπάσα ή εναλλασσόμενες μελωδίες χωρίς να υπερχειλίζει ο ήχος γιατί τότε εκεί που πας για φρυγανιά έχεις ένα φρικασέ αυγουλίλας.
Δε θέλω να υπερασπιστώ κάτι που το έχω ψηλά όχι γιατί αδυνατώ αλλά γιατί η υπέρτατη δυσκολία είναι να αισθηματολογείς χωρίς να φαλτσάρεις…
Στο είδος αυτό, πάντως η ποιότητα θέλει και εξασκημένο αυτί και όχι σύντομες κρίσεις.
Χιλιάδες επι χιλιάδων φορές έχει συμβεί να μη μ' αρέσει ένα κομμάτι στο πρώτο δίλεπτο ή να μην είναι τόσο uplifting όσο γουστάρω και ξαφνικά να πετάγονται σπινθήρες από παντού (χωρίς το βραχυκύκλωμα και το επακόλουθο πέσιμο του γενικού, όμως
)
Ας μη σπουδαιολογήσω άλλο. Σε όποιον αρέσει αρέσει. Σε όποιον όχι, είναι και ένα γούστο στη μέση.
Και βέβαια κι αυτή η άτιμη συνήθεια που μας φέρνει τα πάνω κάτω.
Εννοώ πως αν το αυτί έχει συνηθίσει σε χαμηλές συχνότητες παιξίματος, δεν μπορείς να περιμένεις από ένα τέτοιο αυτί να αγαπήσει progressive/uplifting trance ή την κιθάρα του Nick Mason....
Εν αυτώ γαρ ζώμεν και κινούμεθα και εσμέν. (ωχ πάει τη ψώνισα κι εγώ με τα ριλίτζους.
)
Δικα σου (20 κομματια) : (ισως τα ξερεις βεβαια εσυ, εγω τωρα τα ακουσα)
Σε μερσώ για τα ντεντικέησονς (
) αλλά..
Εκτός από το
just be του Tiesto που αν και παλιό μ'αρεσε (λίγο)
όλα τα υπόλοιπα σίγουρα δεν ανήκουν ούτε στα best melodic trance της εποχής τους.
Πολλά εκ των οποίων δεν είναι ούτε καν trance. (χιχι)
Ήχος φθηνιάρικος ή μάλλον κατα πολύ ξεπερασμένος.
Γενικά ποιοτική τρανς δε πρόκειται να βρεις μέσα από το γιουτούμπι γιατί η ποιότητα ωχριά μπρος στην 320άρα ακουστική ενός mp3.
Επιπλέον αν δεν είσαι φαν του είδους, με ένα ταπεινό search από λέξεις κλειδιά δε θα σου αποφέρει σχεδόν τίποτε.
Μελλοντικά, αν βρω χρόνο -και διάθεση κυρίως-, ίσως ανοίξω ένα θρεντ αποκλειστικά για trance-εραστές.
Αν και η μουσική αγνοεί κάθε είδους σύνορα. Σε πάρα πολλά tracks της τρανς θα ακούσεις εκπληκτικά σολαρίσματα από πιάνο ή κιθάρα που σε
πακετάρουν ποικιλοτρόπως (άλλος για χαβάη, άλλος για φίτζι άλλος για Πουκέ..
), τόσο που αναρωτιέσαι τι τελικά είναι trance;
Πολυαγαπημένοι οι
portishead .
Αισθησιασμός στο κόκκινο.
Πραγματικά σε ευχαριστώ.. αυτό το τραγούδι μου θυμίζει πολλά και είχα να το ακούσω 4 χρόνια περίπου...
Ζε βουζ α πρι.
(νομίζω, γιατί τα φρεντς μου είναι αίσχουλο.
)
@ αφιερωμένα στον Lorien:
VIDEO
Ελύτης της Trance.
O συγκεκριμένος (Andy Blueman) έχει συνθέσει και το γνωστό
everlasting και το'χει αφιερώσει στην κοπέλα του (γκοσιπιά). Τι συγκινητικό
Την τυχερούλα...
Τι εννοώ lifting: (π.χ. Sean Tyas)
VIDEO
VIDEO
και το ομώνυμο LIFT (irony?
):
VIDEO
Φιλούσκες.
