Το συγκεκριμένο είδος μουσικής είναι πραγματικά τόσο ξεχωριστό, που αξίζει δικό του ξεχωριστό topic.
Μουσικά, είναι το περισσότερο αργό και πένθιμο μουσικό είδος γενικότερα. Μεγάλης διάρκειας κομμάτια, στα οποία συμμετέχουν τόσο κλασσικά (πιάνο, εκκλησιαστικό αρμόνιο ή πνευστά συνήθως) όσο και τα κλασσικά μουσικά όργανα του μεταλλικού μουσικού χώρου. Μακρές και αγωνιώδεις εισαγωγές στα funeral doom κομμάτια ή περισσότερο σύντομες και κάπως εκρηκτικότερες στα death doom κομμάτια. Ρεφραίν συνήθως δεν υπάρχουν. Χρησιμοποιούνται τόσο καθαρά (προβάλλουν την αγνότητα και την ψυχική ισορροπία), όσο και σκιστά φωνητικά (δίνεται έμφαση στον φόβο και την απόγνωση).
Η θεματολογία πηγάζει γύρω από τους μεγαλύτερους φόβους και εφιάλτες του σύγχρονου ανθρώπου. Απομώνοση, κενότητα, σωματικοί και ψυχικοί βιασμοί, κακοποίηση σε κάθε της μορφή, ματαιοδοξία, θάνατος σε κάθε του μορφή. Ενίοτε καταπιάνονται με θρησκευτικά θέματα προβάλλοντας τον τύπο του ατόμου που ενώ δείχνει ότι αμφισβητεί τα πάντα, στην προσπάθειά του να βρει ένα στήριγμα για να μην παρασυρθεί προς τον θάνατο, πιάνεται από κάποιον πνευματικό "πατέρα". Ενιότε προπαγανδίζουν υπέρ της αθεϊας.
VIDEO
Η κακοποίηση ενός παιδιού από τον πατέρα του, η απόλυτη φρίκη κρυμμένη επιτηδευμένα σε ολόκληρο το κομμάτι.
Mother will you take me down?
(πώπω τι χαρωπό κομμάτι είναι αυτό, σε ανεβάζει με τη μια
)
Με το θέμα του θανάτου, σωματικού ή ψυχικού, αλλά και με μεταφυσικές ανυσυχιες έχουν ασχοληθεί groups όπως οι Draconian και οι Swallow the sun:
VIDEO 
