Αν και συμφωνώ με αυτό που λέτε ο
@Ουριήλ και εσύ, δεν νομίζω ότι οι σπουδές και η προσπάθειά σου ήταν "για το τίποτα". Ακόμα κι αν τελικά συνειδητοποίησες πως δεν ήταν αυτό που ήθελες, σίγουρα πρόσθεσαν κάποια επιπλέον στοιχεία στον χαρακτήρα σου, σου χάρισαν κάποιες νέες εμπειρίες.
Αυτά τα επιπλέον στοιχεία ωστόσο, δεν άξιζαν τον κόπο αν τα βάλω στη ζυγαριά με όλα τα υπόλοιπα. Πήρα ένα πτυχίο που δεν θέλω να αξιοποιήσω παρά μόνο για κωλοχαρτο και ταλαιπωρήθηκα πολλά χρόνια μέχρι να βρω μια σχολή για να πάρω πτυχίο. Και το πτυχίο είναι ίσως το λιγότερο που με νοιάζει. Τα όσα βίωσα σε αυτά τα χρόνια είναι που καίνε την ψυχή μου.
Όποιος αισθάνεται άσχημα για ορισμένες επιλογές του στο παρελθόν, αξίζει να θυμάται πως αυτές οι επιλογές, είτε καλές είτε κακές, τον οδήγησαν άμεσα ή έμμεσα στον άνθρωπο που είναι σήμερα. Και αυτός ο άνθρωπος αξίζει.
Είναι το κόστος μεγαλύτερο από το μάθημα; Πιθανόν, αλλά το τελικό αποτέλεσμα, ο άνθρωπος, είναι πάντα μεγαλύτερος σε αξία από το κόστος.
Κοίτα, το να πω στον εαυτό μου διάφορα τέτοια ελπιδοφόρα τσιτάτα, μόνο προσωρινά θα μου χρυσωσουν το χάπι. Τουλάχιστον εγώ, δε μπορώ να δεχθώ ότι όλα όσα πέρασα σε αυτά τα 8 χρόνια έπρεπε να συμβουν ώστε να γίνω ο άνθρωπος που είμαι σήμερα. Γιατί είμαι ένας ζωντανός-νεκρος μέσα μου κι αυτό όσες προσπάθειες κάνω τόσα χρόνια, δεν αλλάζει. Κάτι έχει σπάσει μέσα μου και έχει επηρεαστεί η υγεία μου.
Τέλος πάντων, βγήκαμε οφφ σόρρυ. Ίσως μπορούν να πάνε στην ανοιχτή συζήτηση του cnf ?
