Όμως μερικές φορές νιώθουμε ασαφώς μια έντονη ζωή να εκδηλώνεται στα φαινόμενα της φύσης, και αισθανόμαστε μια ζωηρή συναισθηματικότητα, οι εκδηλώσεις της οποίας συνιστούν τα φαινόμενα της άψυχης (για μας) φύσης. Αυτό που θέλω να μεταδώσω είναι ότι πίσω από τα φαινόμενα των ορατών εκδηλώσεων γίνεται αισθητό το νοούμενο του συναισθήματος.
Στις ηλεκτρικές εκκενώσεις, στον κεραυνό και στην αστραπή, στην ορμή και στο ουρλιαχτό του ανέμου, διακρίνονται αναλαμπές του νευρο-αισθαντικού ρίγους κάποιου γιγαντιαίου οργανισμού.
Μια παράξενη ιδιαιτερότητα που είναι εντελώς δική τους γίνεται αισθητή σε ορισμένες ημέρες. Υπάρχουν ημέρες που ακτινοβολούν από το θαυμαστό και το μυστικό, ημέρες που έχουν καθεμιά τη δική της ατομικότητα και μοναδική συνείδηση, τα δικά της συναισθήματα, τις δικές της σκέψεις. Μπορεί κανείς σχεδόν να επικοινωνήσει με τέτοιες ημέρες. Και τότε θα του πουν ότι ζουν για πολύ, πολύ καιρό, ίσως αιώνια και ότι έχουν γνωρίσει και έχουν δει πολλά, πολλά πράγματα.
Στη διαδοχή του έτους, στα ιριδίζοντα φύλλα του φθινοπώρου, με τη γεμάτη αναμνήσεις μυρωδιά τους. Στο πρώτο χιόνι που παγώνει τους αγρούς και μεταδίδει μια παράξενη φρεσκάδα και μια ευαισθησία στην ατμόσφαιρα. Στα βλαστάρια της άνοιξης, στη ζεστασιά του ήλιου, στα κλαδιά που ξυπνάνε αν και ακόμη γυμνά και που ανάμεσά τους λάμπει ο γαλάζιος ουρανός. Στις λευκές νύχτες του βορρά και στις σκοτεινές, υγρές, ζεστές τροπικές νύχτες τις διάσπαρτες με αστέρια - σε όλα αυτά υπάρχουν οι σκέψεις, τα συναισθήματα, οι μορφές, που είναι χαρακτηριστικά μόνο δικά της, κάποιας μεγάλης συνείδησης ή ακόμα καλύτερα, όλα αυτά είναι η έκφραση των συναισθημάτων, των σκέψεων και των μορφών της συνείδησης ενός μυστηριώδους όντος - της φύσης.
Tertium organum, Πήτερ Ουσπένσκυ.
