Γκουρτζίεφ:
«Προσπάθησε να καταλάβεις τι λέω: το καθετί εξαρτάται απ’ όλα τα άλλα, όλα συνδέονται, τίποτε δεν είναι ξεχωριστό. Γι’ αυτό, όλα ακολουθούν το μόνο δρόμο που θα μπορούσαν να ακολουθήσουν. Εάν οι άνθρωποι ήταν διαφορετικοί, τα πάντα θα ήταν διαφορετικά. Όμως είναι αυτό που είναι, έτσι καθετί είναι όπως είναι».
Αυτό μου ήταν πολύ δύσκολο να το καταπιώ.
Ουσπένσκι: «Και δεν υπάρχει τίποτε, απολύτως τίποτε, που να μπορεί να γίνει;» ρώτησα.
Γκ.:«Απολύτως τίποτε».
Ουσ.: «Και δεν μπορεί κανείς να κάνει τίποτε;»
Γκ.: «Αυτό είναι άλλο θέμα. Για να κάνεις, πρέπει να είσαι. Και είναι ανάγκη πρώτα να καταλάβεις, τι σημαίνει να είσαι. Αν συνεχίσουμε αυτές τις συζητήσεις, θα δεις ότι χρησιμοποιούμε μια ειδική γλώσσα, και ότι για να μιλήσεις μαζί μας, είναι απαραίτητο να μάθεις αυτή τη γλώσσα. Δεν αξίζει τον κόπο να μιλάμε στη συνηθισμένη γλώσσα γιατί, σε αυτή τη γλώσσα, είναι αδύνατον να συνεννοηθούμε. Κι αυτό σου φαίνεται παράξενο, τώρα. Αλλά είναι αλήθεια. Για να καταλαβαίνεις, πρέπει να μάθεις μια άλλη γλώσσα. Στη γλώσσα που μιλάνε οι άνθρωποι δεν μπορούν να καταλάβουν ο ένας τον άλλο. Θα δεις αργότερα, γιατί συμβαίνει αυτό».
Αναζητώντας τον Κόσμο του Θαυμαστού
