Σκέψεις... III

[amarelia]

Είδες τελικά που καταλήξαμε να έχουμε περισσότερα κοινά από ο,τι νόμιζες;

 

[Himela]

 

[amarelia]

Αν υποστηρίζεις τους φίλους σου μόνο και μόνο επειδή είναι φίλοι σου και δεν ακούς όσους δεν συμπαθείς επειδή δεν τους συμπαθείς τότε η ακεραιότητα του χαρακτήρα σου κρέμεται από μια κλωστή και ο εσωτερικός σου κόσμος είναι ηφαίστειο.

Επιπλέον, το να ζητάς την κοινωνική αποδοχή είναι δείγμα τόσο χαμηλής αυτοεκτίμησης όσο και χαμηλής νοημοσύνης. Είναι όλα εκείνα τα θέματα που άφησαν παράμερα οι πιο οξυδερκείς για να ασχοληθούν οι πιο αφελείς.

Τέλος, όσο πιο πολύ φωνάζεις πως «τα έχεις όλα τακτοποιημένα» τόσο οι υπόλοιποι καταλαβαίνουμε πόσο δύσκολα περνάς.

 

[dum dum boy]

τα έχω κάνει σκατά.

 

[amarelia]

4 μήνες για την παράσταση και κάπου εδώ ξεκινάω να γίνομαι κόμπος με δουλειά-πρόβα-δουλειά για άλλη μια χρονιά

 

[Valder]

Χαίρομαι που είσαι εσυ.

Τελικά το κάρμα είχε μάτια κι έβλεπε, όντως.

Fuck, shit's getting real.

 

[еще один пророк р...]

Ο Χέρμαν Μέλβιλ δεν ήταν πάντα διάσημος, αντιθέτως πέρασε τη ζωή του ως δούλος στην ταχυδρομική υπηρεσία.

Να ήταν άραγε αυτό το γεγονός που ενέπνευσε τον Πυντσον για την κεντρική θέση που καταλαμβάνει στη συνωμοσία η ταχυδρομική υπηρεσία Tristero στο Crying of Lot;

 

[amarelia]

Πέρα μακριά από το σωστό και το λάθος υπάρχει ένα χωράφι. Ας βρεθούμε εκεί.

 

[Valder]

Έχει να πέσει πολλή δουλίτσα. Πρέπει να φερθώ έξυπνα και γρήγορα.

Ενας χρόνος είναι μεγάλο διάστημα για βελτιώσεις, αρκεί να μην εφησυχαστώ, γιατί εκεί θα περάσει πριν το καταλάβω.

Φακ, κάπου πρέπει να δίνω λογαριασμό για την πρόοδό μου, σε έναν φίλο για να με κρατάει στο πρόγραμμα, δεν πρέπει να τα σκατώσω εδώ.

Δεν με αναγνωρίζω... Και ευτυχώς. Καιρός ήταν.

 

[Καvέvας]

...

 

[Himela]

 

[Kate1914]

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου,
ο εν ύδασι την γην κρεμάσας.
Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται,
ο των αγγέλων βασιλεύς.
Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται
ο περιβάλλων τον ουρανόν
εν νεφέλαις.
Ράπισμα κατεδέξατο,
ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ.
Ήλοις προσηλώθη,
ο Νυμφίος της Εκκλησίας.
Λόγχη εκεντήθη, ο Υιός της Παρθένου.
Προσκυνούμεν σου τα Πάθη, Χριστέ.
Δείξον ημίν και την ένδοξόν
σου Ανάστασιν.

Ποιος μπορεί να μείνει ασυγκίνητος μπροστά σε όλα αυτά, σε μια τέτοιου μεγέθους αδικία, ακόμη και αν δεν τον θεωρεί Θεάνθρωπο...

 

[amarelia]

• Καταπίεση Αναγκών = Χρόνιο Στρες: Η άρνηση των προσωπικών αναγκών δεν είναι απλώς μια "θυσία"· είναι μια διαρκής πηγή στρες για το νευρικό σύστημα.

• Η Επίκριση ως Φόβος: Ο φόβος της κριτικής ("θα με πουν αγενή") κρατά το σώμα σε μια κατάσταση μόνιμης άμυνας (fight or flight).

• Η Βιολογική "Πληρωμή": Όταν το μυαλό αρνείται να εκφράσει τις ανάγκες του ("μάθαμε να αγνοούμε"), αναλαμβάνει το σώμα να μιλήσει. Τα αυτοάνοσα νοσήματα είναι, συμβολικά και βιολογικά, το σύστημα που στρέφεται κατά του εαυτού του επειδή ο ίδιος ο εαυτός έχει παραμεληθεί ή καταπιεστεί.


Γιαυτό ας μην τα έχουμε καλά με όλους κι ας μην προσποιούμαστε για το «καθως πρέπει» καθώς αργά η γρήγορα, με μαθηματική ακρίβεια, το τίμημα θα το πληρώσει το σώμα και στο κρεβάτι του πόνου λίγη αξία θα έχει τι πίστευε ο κάθε ένας τυχάρπαστος για σένα.