Σκέψεις... III

[Valder]

Πάνε και τα νεφρά.

Μα τι έχει φταίξει αυτό το πλάσμα;

Είναι παππούς λέει... Τι να μου λέει ρε γιατρέ που ειναι παππούς, εγω παιδί μου το βλέπω ακόμα.

Ντάξει το κράτησα και έζησε άψογα, αλλά οχι ρε γαμώτο κλάταρε παντού μέσα του. Θέλω να ξεσπάσω σε λυγμούς. Ζει αλλά πως ζει είναι το θέμα.

Αμα δεν δεχτούν τη ραδιενέργεια θα τον παω για χειρουργειο να βγαλει το βαβά από μέσα του.

Πιάνω τα κόκκαλά του παντού και το ταίζω στο στόμα σα μωρό 10 φορές τη μέρα.

Ευχαριστώ την Παναγία που σε έστειλε σε μένα. Θα σε στείλω με αξιοπρέπεια πίσω σε Εκείνη, αλλα όχι ακόμα, θα σε παλέψω μωράκι μου, μέχρι να δω οτι πονάς. Μόλις πονέσεις θα σε βάλω να κάνεις νανάκια.

Η άνεσή σου έχει σημασία, όχι ο εγωισμός μου.

 

[euretra]

!!!

 

[euretra]

Silently abused, knowing what they're doing.
Trapped so carefully every exit is a dead end.
No one ever notices.
The world is never on your side.
They could turn you into a problem, never acknowledge your pain.
Speaking up costs too much, so you learn to stay quiet.
You carry the damage alone, then get blamed for it.
This is the fate of those forced to live a story they did not choose.

Whatever this has been, it’s beyond words now.
Here’s to erasing whatever’s left…

 

[Valder]

Αδιανόητα έξυπνος ως συνήθως.

Κατάλαβε το κόλπο που του δινω το χάπι του θυρεοειδή με το χέρι και μετά του γαργάλαγα τη γλώσσα να κανει το αντανακλαστικο να καταπιεί το χάπι...

και τι άρχισε να κάνει:

Χώνει το χάπι να περιμένει, και κατεβάζει τη γλώσσα τόσο χαμηλά στο στομα που δε μπορώ να τη γαργαλήσω ευκολα με το δάχτυλο. Και μετά κάνει ενα παπ και το πετάει έξω.

Ντάξει, δεν παίζει, είναι μοιραίο οτι ταιριάξαμε. Δεν ειναι γατα αυτός, ειναι κάτι άλλο με τετοιο μυαλό. Να μου το δείτε.

 

[euretra]

***οκ, είχαμε και κάποια κρασαουτ - λιγότερα, ευτυχώς. Αλλά give a girl a break, νομίζω για όλα όσα είχε να αντιμετωπίσει και αντιμετωπίζει, τα καταφέρνει μια χαρά μόνη της. Και αυτή είναι όλη η υπενθύμιση που χρειάζομαι για να συνεχίσω. έχουμε και New Year’s resolution φέτος. Άντε, και να μην αφήσω ξανά θλιμμένο post εδώ μέσα

That’s all for now, goodbye.

 

[Kate1914]

4 ώρες ύπνος εξαιτίας του άγχους.
Μάλιστα. Ωραία ξεκινήσαμε.

 

[Nascentes morimur]

Η αρχή του χρόνου πλαγιάζει στο ιερό οστό,
το σπέρμα του χρόνου φυλάσσεται στα σπλάχνα:
οι κόκκοι της ζωής πρέπει να βράσουν κάτω απ’ τον ήλιο,
οι συλλαβές να ειπωθούν ξανά και ξανά:
ο χρόνος να ανήκει στον άνθρωπο.
Ντ. Τόμας

Καλή Χρονιά!! Το 2026 ας φέρει ό,τι πραγματικά χρειαζόμαστε.

 

[Himela]

 

[euretra]

 

[Kate1914]

Όταν πλέον έχεις απελπιστεί τόσο που προτιμάς να κοπείς γιατί αυτό είναι και το δίκαιο, και οι φίλες σου κυριολεκτικά come to the rescue μπας και περάσεις το μάθημα. Ενώ δεν τις υποχρεώνει κανείς.
Όχι φίλες, λάθος. Σχεδόν αδελφές μου είστε.

 

[euretra]

 

[Valder]

Χρειάζομαι μόνο έναν άνθρωπο να κάνει ένα λάθος μπροστά μου αυτή τη στιγμή.

Ενα.

Ενα τόσο δα μικρούλι.

Κάντε το. Παρακαλώ.

 

[parafernalia]

Προσπαθώ να φανταστώ πως γίνεται αυτή η μαζική εκτέλεση των "άρρωστων" ζώων.
Είσαι ένας υπάλληλος, οκ, σου έρχεται ένα αφεντικό και σου λέει "πας εκεί και σκοτώνεις 1000 κεφάλια". Μπορεί να έχεις και κάποιον βοηθό για να μην είσαι μόνος.
Πηγαίνεις και αρχίζεις "μπαμ μπαμ".
Μετά πλένεις τα χέρια σου, γυρίζεις σπίτι, η κυρά σου φτιάχνει ένα στιφάδο να στανιάρεις.
Ρίχνεις καμιά δεκαριά κλανιές, την πέφτεις για ύπνο και η ζωή συνεχίζεται...

Δηλαδή πόσο δύσκολο είναι αυτά τα ζώα να απομονωθούν κάπως και όσα ζήσουν ζήσανε;
Πρέπει εμείς να τα σκοτώνουμε;

Δηλαδή, θέλουν να μας πείσουν πως αυτή η ιλαρά έχει 100% θνησιμότητα; Δεν υπάρχουν ζώα που μπορεί να αναρρώσουν και να έχουν και αντισώματα; Πρέπει να τα σκοτώνουμε σαν serial killers;

Σοβαρά τώρα, δεν μας πειράζει αυτό και θέλουμε να λέμε πως είμαστε άνθρωποι;

( συμπαθάτε με, βλέπω το pluribus )

 

[Himela]

 

[yorkie]

Η τυπικότητα χρησιμοποιείται ως όπλο των συσχετισμών στον πολιτικό στίβο.
Τόσο συχνά που πια είναι τόσο προβλέψιμη.