Σκέψεις... III

292148360.jpg
 
Φύγε! Εσέ σου πρέπει στέρεα γη
Ήρθες να με δεις κι όμως δε μ’ είδες
έχω απ’ τα μεσάνυχτα πνιγεί
χίλια μίλια πέρ’ απ’ τις Εβρίδες
 
Κατασπρα φορας κι εχεις βραχει
πλεκω σαλαμαστρα τα μαλλια σου
κατω στα νερα του "πορτ πεγκασου"
βρεχει παντα τετοια εποχη

Μπαρμπαναυτης speeking
 
Κώστας Καρυωτάκης:

«Μας διώχνουνε τα πράγματα, κι η ποίησις είναι το καταφύγιο που φθονούμε».

 
Πρόσθεση – αφαίρεση, πρόσθεση – αφαίρεση.
Ωστόσο, λογαριάζοντας, λογαριάζοντας
τα καταφέρνεις στο τέλος να μην κλάψεις.
 
Και τι είν' η αγάπη;
Ένας έρωτας που κράτησε τον λόγο του.
 
63D40E47-A4AC-4E8C-AA08-5ECA2647D713.jpeg


αχ Εγγονόπουλος 💜


ΥΓ: μην ξεχνιόμαστε, σαν τον Καρυωτάκη κανένας
 
Δύο χρόνια μαζί με τους ίδιους ανθρώπους,στο ίδιο περιβάλλον,με τα ίδια μαθήματα,με τις ίδιες σκέψεις και τους ίδιους φόβους,και όμως νιώθω σαν ξένος αναμεσα σε άτομα που δεν θέλουν να με φιλοξενήσουν. Μερικές φορές νιώθω σαν ένα σπίτι που δεν θέλει να μείνει κανείς ούτε και εγώ.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top