Τον εναπομείναντα ρομαντισμό μου απόψε παραθέτω σ' ότι θυμάμαι από σένα,
τα παράθυρά σου αραχνιασμένα, μάλλον λείπεις καιρό,
η γριά από τον πρώτο μου είπε πως είδε τις κούτες σου
κι εγώ θα πρέπει να προσαρμοστώ και να πετάξω το κλειδί, εντάξει.
"Μακάρι η γριά απ' τον 1ο να τα 'χει χάσει..."
ψιθυρίζω περιμένοντας στη στάση,
το τσιγάρο εως το φιλτράκι
κι η καρδιά μου τρύπια, στάζει...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.