Σκεφτομουν χθες το βράδυ οτι δεν ζουν όλοι οι άνθρωποι. Αλλοι ζουν , αλλοι επιβιωνουν και αλλοι απλα υπάρχουν.. Ανα πασα στιγμη μπορεί εκει που ζουσες να παλεύεις να επιβιωσεις.. Πιστεύω ότι υπάρχουν δυο εννοιες που πρέπει να διαφοροποιηθούν : ζω και υπαρχω.. Οταν υπαρχεις μπορει στη πραγματικότητα να μη ζεις . Και όταν λεω να μη ζεις εννοώ απλα να αφηνεις τις μέρες να περασουν και απλα σαν ενας παρατηρητης να βλεπεις τη ζωη σου βα κυλαει χωρίς να κάνεις τίποτα. Χωρίς να παλεύεις για τους στόχους σου, χωρίς να μαθαινεις και χωρίς να αγαπάς... Τοτε δεν ζεις..Απλά υπαρχεις..
Και για να μη καταντησεις έτσι κανε οτι περναει απ το χέρι σου (ακομη κι αν μισεις τη ζωη σου και δεν γίνεται να την αλλαξεις /το λεω εγω που είμαι σε αυτη τη θεση/ ) να μαθεις κατι τουλάχιστον, να εξελιχθεις , να πραγματοποιησεις κπ στοχο σου ή να βοηθησεις όσους ανθρώπους έχουν αναγκη.. Έτσι θα δεις ότι η ζωη σου δεν πηγε τζαμπα.. Μπορεί να μην περασες καλα αλλα τουλάχιστον εμαθες, παλεψες, αγαπησες και εζησες!
