Στη ζωή σου συναντάς πολλούς ανθρώπους,άλλους τυχαία,άλλους όχι...
Μερικοί είναι καλοί,μερικοί αρκετά κακοί που θα σε πληγώσουν βαθύτατα...
Κάποιους απο αυτούς θα τους έχεις μία ζωή δίπλα σου,κάποιους άλλους για λίγο..
Υπάρχουν όμως και εκείνοι,που τους συναντάς στα πιό ασυνήθιστα μέρη,εκεί που δεν το περιμένεις,που στην αρχή περνάνε αδιάφοροι,σου δίνουν την εικόνα ενός ακόμα απλού περαστικού.Επιμένουν όμως,γίνονται κομμάτι της ζωής σου,και γίνεσαι και εσύ κομμάτι της δικιάς τους.Μοιράζεστε πράγματα...Συνειδητοποιείς πως δεν είναι καθόλου απλοί
Δεν έχει σημασία άν ο χρόνος που περνάς μαζί τους ειναι λίγος ή πολύς...η ποσότητα δεν παίζει κανέναν ρόλο..
Συνήθως όμως έρχονται για λίγο..όσο ακριβώς χρειάζεται για να σου συνταράξουν το είναι σου..
Και μετά φεύγουν..έχοντας εκπληρώσει τον αρχικό τους στόχο.Να σου δείξουν έναν κόσμο διαφορετικό απο αυτόν που έβλεπες,να σε βάλουν στην σωστή πορεία..Και ικανοποιημένοι με το αποτέλεσμα,σε χαιρετάνε...
Μέχρι να γίνει όμως αυτό,έχεις συνηθίσει σε αυτούς,και είναι δύσκολο όταν πρέπει να φύγουν...σκέφτεσαι πως όλα όσα συνέβησαν ήταν μάταια,και θέλεις να επιστρέψεις στα παλιά,αλλά δεν το κανεις..γιατί ξέρεις πως δεν θα το ήθελαν...Συνεχίζεις να προχωράς...μεταλλαγμένος,βελτιωμένος,καλύτερος απο όλη αυτήν την εμπειρία..ευτυχισμένος που είχες την χαρά να τους γνωρίσεις,έστω και άν λυπάσαι λίγο που τους έχασες...Ξέρεις όμως βαθιά μέσα σου,πως δεν τελειώνει εδώ.Όταν έρθει πάλι η ώρα...θα τους ξανασυναντήσεις όταν τους χρειαστείς...
Μέχρι τότε λοιπον...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
