Μια οργή που δεν σβήνει...
Δίνεις, δίνεις, ξαναδίνεις μαθήματα στον ήλιο
και σαν τελειώσουν όλα αυτά, μετά από μέρες το ειδύλλιο
με το ρολόι να χτυπά και να σου λέει "για μια αγκαλιά, ενα λεπτό μονάχα έχεις"
γιατί έρχεται κι άλλη εξεταστική μα μακριά της δε θ' αντέχεις
τα βλέπεις όλα από τώρα, κυλάνε μέσα σου σα δηλητήριο αργό
κι όλο αναρρωτιέσαι "ποιανού τα λάθη πληρώνω εγώ";
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.