Παθολογική δεν πήγα καλύτερα είναι τα μιξιάρικα από τους μαντράχαλους.
Τόση αγάπη για το ανθρώπινο είδος μαζεμένη σε μια φορτισμένη συναισθηματικά σειρούλα!
(Σε πειράζω φυσικά!
)
Άσχετο: Επειδή μου φαίνονται πολύ ενδιαφέρουσες οι απόψεις σου και διαβάζω τα πόστς σου, θα ήθελα να σχολιάσω αυτό που είπες για τους νηπιαγωγούς σήμερα. Αν ο νηπιαγωγός έπρεπε να είναι boogie-man ή τρομάρας, θα του έδιναν αυτή την οδηγία πριν πιάσει δουλειά και τέλος. Άσε που θα μπορούσες να την κάνεις κι εσυ που είσαι νοσηλευτής, κι εγώ που είμαι οικονομολόγος, και η Myrtle που είναι μαθηματικός και πάει λέγοντας. Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρουμε και δεν μπορούμε να κάνουμε αυτή τη δουλειά και ως εκ τούτου δε μπορούμε να ξέρουμε τι πρέπει να είναι ο σημερινός νηπιαγωγός εφόσον δεν έχουμε εντρυφήσει στο ακαδημαϊκό αντικείμενό του, καθώς φυσικά πρόκειται για μια συντεταγμένη επιστήμη (συντεταγμένη = όχι σκορποχώρι) και όχι κάτι που θα μπορούσε να το κατέχει ο καθένας εν ριπή οφθαλμού.
Συν αυτά, κάτι που είχες πεί και στο i-school παλαιότερα για τους φαρμακοποιούς νομίζω, με το οποίο διαφωνώ καθότι το ξέρω από πρώτο χέρι από τους γονείς μου (αν και πάλι δεν θα μπορούσα να θεωρηθώ ειδικός, γιατί όπως είπα είμαι οικονομολόγος).
Τι θέλω να πω με αυτά. Είναι πολύ εύκολο να εκφράσουμε μια γνώμη για ένα επάγγελμα και φυσικά είναι δικαίωμά μας, όμως η απολυτότητα της γνώμης, η σιγουριά με την οποία την εκφράζουμε, δεν χτυπάει καλά στο μάτι ενός αναγνώστη. Έχω διαβάσει και οικονομικά πόστ από μέλη παλαιότερα και διαφώνησα σφοδρά διότι ήταν τόσο βέβαιοι για το λάθος τους ή για την άγνοια της επιστήμης αυτής ως αντικείμενο, που προκαλούσαν δυσαρέσκεια σε έναν κατέχοντα το αντικείμενο. Η ακόμα χειρότερα, να βγεί πχ ο Βαλντερ και να ξεκινήσει να γράφει από Φυσική σε πόστς εως και Ναυπηγική ή Ψυχολογία, τη στιγμή που είναι μόνο οικονομολόγος.
Γι αυτό οι οικονομολόγοι γίναμε οικονομολόγοι, οι μαθηματικοι έγιναν μαθηματικοί, οι νοσηλευτές έγιναν νοσηλευτές, οι παιδαγωγοί κάθε είδους έγιναν παιδαγωγοί και ούτω καθ εξής.
Διαφωνώ λοιπόν με αυτό που γίνεται στην Ελλάδα, όλοι να έχουμε ένα επάγγελμα, και είτε στο τέλος να ασχολούμαστε με κάτι άλλο άσχετο ή να είμαστε θεωρητικά πολυ-επαγγελματίες μέσω της διαλεκτικής οδού.
Δεν το λεω για σένα. Μην θιχτείς. Το λεω ορμώμενος από εσένα, διότι είμαστε 11 εκατομμύρια Έλληνες (ή ορθότερα κάτοικοι Ελλάδος!
) που είμαστε:
Πολιτικοί ("τους μ@κάκες τα φάγανε 30 χρόνια")
Οικονομολόγοι ("τους μ@κάκες τα φάγανε 30 χρόνια και τώρα θέλουν να τα ξαναφάνε)
Διαιτολόγοι ("τον μ@κάκα, γιατί έφαγε τόσο; Ας φάει χόρτα να αδυνατίσει")
Αθλητές ("Τον μ@κάκα τον Τζόρβα τι γκόλ τρώει)
Δικηγόροι ("Του έφαγε τα λεφτά, ας τον πάνε στο δικαστήριο για υπεξαίρεση")
Κομμωτές ("Και τι να τα κάνω εγώ αυτά τα μαλλιά, να τα φάω; Περμανάντ το λες αυτό;;;")
Παραγωγοί Hollywood ("Twilight και κουραφέξαλα. Παραμύθια να τα τρώνε οι μικρούλες") (σημ: έχω δει και τα τρία μέρη)
Ακόμα, αλλάζουμε και εθνικότητα πολλές φορές με ρατσιστικά υπονοούμενα, όσο αστεία κι αν σας φανούν:
Αθίγγανοι ("Το γύφτο ρε, να πάρει και το δεκάρικο από τα ρέστα στο φαγητό, ούτε ένα πουρμπουάρ δεν άφησε)
Αλβανοί ("Δουλεύω σαν Αλβανός όλη μέρα και μου ζητάς να περιμένω άλλη μια ώρα για να φάω;;")
Αφρικανοί ("Από τους μαύρους σε πήραμε, μαζί με κάτι cd γι αυτό βγήκες ελαττωματικό παιδί και δεν τρως το φαγητό σου")
Σάξονες ("Οι βόρειοι μωρέ τι να καταλάβουν από ζωή. Όλη μέρα δουλεύουν. Τουλάχιστον εδώ τρώμε και καναν πιτόγυρο")
Ξανά Αφρικανοί ("Πως είσαι έτσι; Σα το Μόγλη είσαι και περιμένεις να πάμε στο εστιατόριο να φάμε έτσι;;")
Αφγανοί ("Εγώ σε έκανα κυρία και τα τρως! Για να σουν σε άλλη χώρα, σούζα θα σε είχα")
Τούρκοι ("Τον Ονούρ και τον Κερέμ ξέρεις να τους βλέπεις. Να κάνουμε ανατολίτικο έρωτα δεν ξέρεις...")
Ρώσοι ("Μια βότκα θα με φέρει στα ίσα μου, το ξέρω στα σίγουρα)
Αμερικάνοι ("Τι να ξέρουν αυτοί μωρέ; Εμείς έχουμε πιτόγυρο, φραπέ και Παρθενώνα")
Φαίνομαι ότι δεν αγαπώ τη χώρα μου, μα δεν είναι έτσι, απλά με έχει πιάσει το αίσθημα δικαίου μου.
