σου ζήτησα να με βοηθήσεις. εσύ συμφώνησες. με κοίταζες με μάτια γεμάτα ενθουσιασμό και περίμενες να ακούσεις τι ακριβώς θέλω. ήρθα με τη φωτογραφική στο χέρι και σε ρώτησα: Τι είναι το κενό Αλέκο? παραξενεύτηκες. <<δεν καταλαβαίνω>> μου λες στην αρχή.<<δεν ξέρω τι είναι το κενό :/ >>. <<έλα άλεξ. πες. τι σκέφτεσαι? τι σου 'ρχεται στο μυαλό όταν ακούς αυτή τη λέξη?>> αφήνεις τον χυμό σου, σηκώνεσαι και κλείνεις την τηλεόραση. <<θυμάμαι στον μπομπ σφουγγαράκη είχε ένα επεισόδιο με τον καλαμάρη. είχε μία χρονομηχανή και ταξίδευε στον χρόνο. κάποια στιγμή πάτησε κάτι λάθος και η χρονομηχανή εξαφανίστηκε. έλεγε ότι ήταν το κενό. ήταν ένα άαασπρο μέρος. όολο άσπρο. χωρίς τίποτα. όπου και να πήγαινες άσπρο. ε νομίζω αυτό είναι το κενό. εκεί που δεν υπάρχει τίποτα. αλλά εκεί πεθαίνεις έτσι?>>
τσι:<<γιατί να πεθαίνεις?>>
αλ:<<γιατί δεν έχεις φαγητό. ούτε παιχνίδια. τίποτα δεν υπάρχει εκεί.>>
τσι:<<αχα ναι. σωστά. άρα το κενό είναι πραγματικός κόσμος? και γιατί άσπρο αλέκο? γιατί το κενό να μην είναι μαύρο?>>
αλ:<<ναι. το κενό είναι πραγματικό.εεε... θα μπορούσε να είναι και μαύρο. νομίζω το κενό έχει και πράσινο. πράσινο γεμάτο μαύρα κουτιά. χαχα. μου θυμίζει υπολογιστή>>
τσι: <<χαχα. ναι μπορεί. αν το κενό ήταν φανταστικό πώς θα ήταν? όταν κλείνεις τα μάτια σου βλέπεις κάτι? το κενό δεν βλέπεις?>>
αλ:<< όχι. όταν κλείνουμε τα μάτια μας κοιμόμαστε ή βλέπουμε όνειρα. ή φανταζόμαστε κάτι.>>
τσι: <<και αυτό για σένα δεν είναι κενό....κενό στην καρδιά? μπορεί να υπάρχει?>>
αλ: <<σαν τη δασκάλα στο σχολείο μου μιλάς. ναι. αν δεν έχεις φίλους και είσαι μόνος σου. και ο ουρανός είναι κενό σωστά?>>
τσι: <<χαχαχα. ναι. αφού το λες τότε είναι. γιατί όμως είναι? >>
αλ: <<δεν ξέρω. είναι απλώς μπλε με αστέρια. και αυτός δεν έχει τίποτα>>
τσι: <<ωραία. άρα το κενό είναι το τίποτα. εγώ όμως θέλω να βγάλω φωτογραφία το κενό. πώς θα γίνει αυτό?>>
αλ: <<ε πού να ξέρω?>>
τσι: <<δεν γίνεται να το βγάλω φωτογραφία με αυτά που μου λες. σκέψου. τι άλλο είναι το κενό? τι άλλο είναι το τίποτα? μπορεί κάτι που βλέπεις να είναι το τίποτα. >>
αλ: <<αν το βλέπω είναι κάτι. δεν είναι το τίποτα.>>
τσι: << όταν βλέπεις κάτι και δεν νιώθεις ΤΙΠΟΤΑ για αυτό? τότε γιατί να μην είναι το τίποτα?.>>
αλ: << τότε βγάλε φωτογραφία την τηλεόραση. την κλείνεις και είναι το τίποτα.>>
τσι: <<ωραία. ευχαριστώ.>>
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
