δε ξερω τι να κανω ρε παιδια...
πρεπει να βαλω ενα Χ, μπορει και δυο.. πρεπει να τελειωνω με αυτη την κατασταση αλλα ΦΟΒΑΜΑΙ πως θα ειναι η αντιστοιχη κατασταση μετα...
αυτο το "μετα" ειναι που με βασανιζει, και που αναβαλλω τη σκεψη μου και ολα.
απο την αλλη, και ολο αυτο που περναω ειναι τελειως ψυχοφθορο και βασανιστικο, οχι μονο για μενα αλλα και για αγαπημενα προσωπα..
θελω παντα να βρισκω τη χρυση τομη, να κανω αυτο που ειναι το καλυτερο για ολους... αλλα αυτη τη φορα, απλα ΔΕ ΜΠΟΡΩ!
Απ τη μια, λεω οτι δε συμβιβαζομαι και διεκδικω αυτο που πρεπει να διεκδικω, αλλα απο την αλλη με εχει ρουφηξει η συνηθεια και το "καλοβολεμα" και δε λεω να ξεκουνησω απο κει!
απο τη μια θαυμαζω τον breather και απο την αλλη συμπασχω, και καταλαβαινω απολυτα τη burbujιτσα... και περναω σχεδον τα ιδια...
τι να κανω επιτελους.. πως θα βρω μεσα σε αυτο το χαος στο κεφαλι μου, τι ειναι αυτο που πραγματικα θελω?