Αν είναι έτσι, ίσως πρέπει να το αναλύσω λίγο περισσότερο.
Πάντα μου αρέσει να ψάχνω τις ασφαλιστικές δικλείδες σε ότι κι αν κάνω. Και πάντα μου αρέσει να πατάω στα δικά μου πόδια, στις δικές μου δυνάμεις. Αυτό το "μαζί", κανείς δεν μπορεί να το διασφαλίσει για πάντα, όσο κι αν αυτό είναι το ζητούμενο. Στην, έστω και απίθανη, λοιπόν περίπτωση που το "μαζί" πάψει να ισχύει, εγώ θα προτιμούσα να είμαι στην έδρα μου,στο σπίτι μου, στους δικούς μου φίλους, στους δικούς μου δρόμους, στα δικά μου μέρη.
Είναι το πιο σίγουρο back up.