Τι εννοούμε "φυσιολογικά"? Δηλαδή όπως τα παιδιά των οικογενειών που έχουν και τους 2 γονείς, αν ναι εγώ θέλω καταρχήν να ρωτήσω γιατί θεωρούμε εκ των προτέρων ότι αυτά μεγαλώνουν "φυσιολογικά"?
Προσωπικά πιστεύω ότι το διαζύγιο είναι μια οδυνηρή διαδικασία και εμπειρία για τα παιδιά, ακόμα κι αν οι γονείς διατηρήσουν εξαιρετικές σχέσεις μεταξύ τους. Βέβαια απο κει κι έπειτα διάφοροι παράμετροι επηρεάζουν την ψυχολογία των παιδιών. Καταρχήν η ηλικία, για τα παιδάκια πολύ μικρής ηλικίας ή για τα παιδιά που είναι σε ηλικία να αντιληφθούν τη δυσκολία των ανθρωπίνων σχέσεων (περίπου στο Λύκειο και μετά) τα πράγματα είναι κάπως καλύτερα. Επίσης ρόλο παίζει η σχέση των παιδιών με τους γονείς και η σχέση των γονέων μεταξύ τους. Εάν είναι καλές, δηλαδή ο γονέας που δεν έχει την επιμέλεια βλέπει τα παιδιά συχνά και γενικά υπάρχει συνεννόηση μεταξύ των δύο γονέων, τότε κάποια στιγμή τα παιδιά θα πάψουν να αισθάνονται θυμό. Εάν οι σχέσεις δεν είναι καλές, τα πράγματα είναι πιο δύσκολα: τα παιδιά συχνά δεν κατανοούν τους λόγους, νιώθουν θυμό για τους γονείς, νιώθουν θυμό και τύψεις για τον εαυτό τους, κλπ. κλπ. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν θα μεγαλώσουν φυσιολογικά. Μην ξεχνάμε ότι και τα αρνητικά συναισθήματα είναι φυσιολογικά και πρέπει να τα νιώθουμε και να τα διαχειριζόμαστε.
