6. Όχι. Θα είμαι σʼ ένα ζεστό καπί με φιλόξενες νοσοκόμες να μʼ αλλάζουν μπαταρίες στα ακουστικά, θα έρχονται τα παιδιά μου και συνέχεια θα ξεχνώ ποιοι είναι, θα μου φέρνουν δώρο πάμπερς και γενικώς θα είμαι τόσο γκαγκά που θα όταν τα τεζάρω δεν θα καταλάβω τη διαφορά. Ζωή χαρισάμενη.
7. Άλλοτε νιώθω ευφυής όταν μεγαλοπιάνομαι με ιδέες που στην πραγματικότητα δεν είναι για τα δόντια μου (μου αρέσει όμως

), ενώ άλλοτε αυτό που φαινομενικά νιώθω ως βλακεία είναι συγχρόνως και αναπόσπαστο συστατικό των προτερημάτων μου.