«Την είδες, σου άρεσε, σου χαμογέλασε.
Φώτισε τη μονότονη ζωή σου, τη φιλησες, σε μάγεψε.
Η γεύση της, η μυρωδιά της... Μμμ, τη θες δίκη σου.
Αλλά δεν είναι σαν τις άλλες, να της κουνάς το δαχτυλάκι και να τρέχει.
Τσουκ, τσουκ, τσουκ... Είναι κάτι άλλο, το διαφορετικό, το πολύ πιο επιλεκτικό, που θέλει σιγουριά, ασφάλεια, εμπιστοσύνη.
Να εννοείς αυτά που λες, να τα νιώθεις πραγματικά.
Να νιώθει μοναδική, όχι στο σωρό... Μπορείς; Το χεις;
Αν το χεις... Πάλεψε! Αν όχι, μείνε στην άκρη και μην μιλάς!
Ξέρεις εσυ...»