Βρες τον στίχο

Γεννήθηκες για την καταστροφή
και ήρθες να γκρεμίσεις μια ζωή,
δε συλλογίστηκες τι πας να κάνεις
μαχαίρι μου ’μπηξες, τρελή θα με πεθάνεις
 
Κι εσύ, τρελή, με τυραννάς
και πίκρες με κερνάς πρωί και βράδυ.
Μοιάζεις με κόρη μάγισσας
που αλλάζει πρόσωπο μες στο σκοτάδι...
 
Σαββάτο βράδυ κι οι καημοί,
σαν βγαίνουν για σεργιάνι
βρίσκουνε πάλι αφορμή
και βγάζουνε φιρμάνι
να μετρηθούνε θέλουνε
με μίση και με πάθη
κι ολόγυρα τα σπέρνουνε,
ο κόσμος να τα μάθει
 
Θα σπάσω κούπες για τα λόγια που 'πες
και ποτηράκια για τα πικρά λογάκια.
Θα σπάσω κούπες για τα λόγια που 'πες
και ποτηράκια για τα πικρά λογάκια...

Αμάν, αμάν
πια μικρό μη κλαις
αμάν, αμάν
κι έχεις ό,τι θες...
 
Τα λόγια ήτανε καλά
καλά και τιμημένα
μαλαματένιος ο σταυρός
χωρίς καδένα
 
Κάνε εκείνο που σου βγαίνει
και για μένα μη σκεφτείς
η ζωή που μου απομένει
θα 'χει ακόμα ένα 'χωρίς'...
 
Κάνε κάτι για να μείνω
Μη μ αφήνεις να σ’ αφήνω
Κράτησε με με ένα βλέμμα
Κάνε πως πονάς
 
Κάνε το χειμώνα καλοκαίρι
κάνε τη Δευτέρα Κυριακή
όλα τ' αδιέξοδα σε βγάζουν
στη ζωή...
 

Μην αρχίζεις τη μουρμούρα άκου πρώτα να σου πω ... @Pak :-*
 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:
Έλα στο χορό
πάρε με και εμένα λίγο να χαρώ
έλα στο χορό
θέλω να κατέβω θέλω να ενωθώ
 
Λίγο αριστερά, λίγο δεξιά
θα την βρω την ευθεία τελικά.
Λίγο μαγικά, λίγο μάγκικα
θα τα βγάλω πέρα μια χαρά...
 
Σε μαγικά νησιά θέλω να βρεθούμε
εκεί που οι καρδιές ξέρουν ν’ αγαπούνε
μακριά θέλω να βρεθούμε στη Χαβάη
μακριά σ’ όλη τη ζωή μας εγώ κι εσύ
 
Έχει γυρίσματα η ζωή,
λένε οι γερασμένοι,
τη μια είναι η θάλασσα γυαλί
κι άλλοτε κολασμένη...
 
Μια θάλασσα μικρή,
μια θάλασσα μικρή
πικρά σ’ αποχαιρέτησε,
σε περιμένει
μια θάλασσα μικρή...
 
Γίνε δρόμος και μοίρα
θάλασσα μου και πες
τί σημαίνουν οι λέξεις
αλλά και οι σιωπές...
 
Στα μαθητικά σου τα βιβλία
πίσω από τις λέξεις έρχεται ο Αλέξης
και σε πιάνει μια μελαγχολία
κλείσε κοριτσάκι τα βιβλία
 
Μάθε το χθες να μην το κλαις
τί οφελούν οι ενοχές
κλείσε τα μάτια σου και δες
κλείσε τα μάτια σου και μπες
σ' έναν κόσμο με χαρές...
 
Φταις μου σκότωσες το χθες
μου άνοιξες πληγές
κι έγινες πόνος κι ερημιά
Φταις που δίχως να ντραπώ
κι απόψε θα σου πω
δε σε συγκρίνω με καμιά
 
Μάγισσες καίνε τα ραβδιά
χορεύοντας στη μέση του χειμώνα
κι εσύ γυρεύεις πρίγκιπες
σε τούτο τον παράξενο αιώνα...
 
Σε τούτο το στενό,
σε τούτο το δρομάκι
ξεψύχησ’ ένας έρωτας
και χάθηκε μια αγάπη
 
Back
Top