Βρες τον στίχο

Φίλα με ακόμα
φίλα με ακόμα
όλα τα άλλα ηχούν μακρινά
ένα αστέρι που σκάει στου ουρανού την καρδιά
 
Στον ουρανό είν’ ένα αστέρι,
τις νύχτες όταν τριγυρνώ γυρνάει κι αυτό στον ουρανό.
Στον ουρανό βρήκα ένα ταίρι,
βρήκα ένα σύντροφο της νύχτας φωτεινό...
 
Τ' αστέρι του βοριά
θα φέρει η ξαστεριά
μα σαν φανεί μέσα από το πέλαγο πανί
θα γίνω κύμα και φωτιά
να σ' αγκαλιάσω ξενιτιά
 
Φυσάει πολύ απ' το σπασμένο μου το τζάμι
φυσάει πολύ και μπαίνει κρύος ο βοριάς
κι η μοναξιά με πνίγει πάει να με τρελάνει
ματώνει σαν την πρόκα στην παλάμη της καρδιάς
 
Έχω μια καρδιά
πάρ’ την αν την θες
μα να την προσέχεις
είναι όλο πληγές.
Μες στα δυο σου χέρια
όταν την κρατάς
να μη τη μαλώνεις
να την αγαπάς...

Δε θέλω τίποτα
μόνο αγάπη
όσοι περάσανε
πήραν και κάτι...
 
Αυτά τα χέρια είναι δικά σου
και τα 'χεις στείλει για να με δικάσουν
είναι μαχαίρια που 'χουν τ' όνομά σου
αυτά τα χέρια, τα χέρια τα δικά σου
 
Υπάρχουν µέρες που δε φτάνουνε στο βράδυ
υπάρχουν δρόµοι που αν τους πάρεις σε ξεχνούν
υπάρχουν χέρια που δε φτάνουνε στο χάδι
ζητάνε µόνο χέρια για να κρατηθούν...
 
Μέρες καλύτερες θα `ρθούν, το λέει το ένστικτό μου,
αυτό το κάτι μέσα μου, το εντελώς δικό μου
χαράζουνε τα πρόσωπα, τα βλέμματα γλυκαίνουν
γιατί ταλαιπωρήθηκαν και τώρα το μαθαίνουν
 
Πρόσωπο με πρόσωπο ξανά
τέτοια αγάπη κόσμους κυβερνά
είναι θάνατος. Μείνε αθάνατος
γίνε το σώμα που γυρνά...

Που μ’ αγκαλιάζει ακόμα
σε πόρτα διπλανή
και στης φωτιάς το στρώμα
να πέσω είμ’ ικανή...
 
Έχω μάθει να κοιμάμαι,
με την πόρτα ανοιχτή.
Δε φοβήθηκα ποτέ μου,
και θ’ ανοίξω άγγελέ μου
τη χρυσή σου φυλακή.
Κοίτα εσύ να με προσέχεις
κι ασ’ την πόρτα ανοιχτή,
δεν αλλάζω πια το δρόμο
κι έχω πει στον ταχυδρόμο
πως θα μείνουμε μαζί.
 
Να με προσέχεις
γιατί έχω πέσει χαμηλά, έχω πέσει χαμηλά
μάτια μου γλυκά να με αντέχεις
να με προσέχεις
μέχρι να σηκωθώ ξανά
λίγο ακόμα μοναχά
μάτια μου γλυκά να με αντέχεις
να με προσέχεις...
 
Ακόμα κι αν φύγεις
για το γύρο του κόσμου
θα' σαι πάντα δικός μου
θα είμαστε πάντα μαζί
και δε θα μου λείπεις
γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ' ακολουθεί
 
Μ’ ένα τραγούδι σου `λεγα :
"Θα σ’ αγαπώ για πάντα".
Κι ερχόταν ο αντίλαλος
σαν μια παλιά μπαλάντα :
"για πάντα, για πάντα"...
 
Και το τραγούδι μου για σένα θα το πω
που κλαις αδιάκοπα ένα χωρισμό.
Με δάκρυ τ’ όνειρο το πλήρωσα κι εγώ
κι όμως δεν έπαψα στιγμή να τραγουδώ...
 
Ο έρωτας γεννήθηκε για δύο
και τρίτος δε χωράει μες στους δυο
γι' αυτό απ' τη ζωή σου εγώ θα φύγω
ο τρίτος φέρνει πάντα χωρισμό
 
Ό,τι και να γίνει θυμήσου
θα 'μαι η ζωή στη ζωή σου
ό,τι και να γίνει θυμήσου
ήρθα και θα μείνω μαζί σου...
 
Θυμήσου
που τις νύχτες αγκαλιά σου με κρατούσες
και ψιθύριζες γλυκά πως μ’ αγαπούσες
Θυμήσου
Θυμήσου
που ξυπνούσα από τους χτύπους της καρδιάς σου
και αντάμωνε η πνοή μου τη δικιά σου
Θυμήσου
 
Καρδιά κοίτα να κοπείς, ξανά στα δυο
βαθιά σε άβυσσο σιωπής, ναυαγώ
γιατί σβήνουν όλα εκεί, πού δε με πας ;
Γιατί δε σου 'μαθε κανείς, να αγαπάς ;
 
Άβυσσος ο έρωτας σου,
άβυσσος η αγκαλιά σου, άβυσσος,
μα εγώ σε θέλω σε έχω ανάγκη σε αγαπώ.
Άβυσσος ο έρωτας σου,
άβυσσος η αγκαλιά σου, άβυσσος
μα εγώ σε θέλω και σε έχω σαν θεό.
 
Δως μου μια αγκαλιά
μοναξιά να μη νιώθω άλλο πια
δως μου μια αγκαλιά
στ' άγγιγμα σου να σπάσει η καρδιά.
Δως μου μια αγκαλιά
άνοιξε μου μια πόρτα στη ζωή
κράτησε με γιατί η αγάπη αυτή
να μας σώσει μπορεί...
 
Back
Top