Βρες τον στίχο

Αγάπα με όσο μπορείς, να παίρνω δύναμη
Να σ' αγαπώ κι εγώ να παίρνω θάρρος
Κι όταν σαλπάρω στ' ανοιχτά, όταν τα βράχια είναι κοντά
Εσύ φως μου, εσύ φως μου να 'σαι ο φάρος
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων:


Απόψε φίλα με να με χορτάσεις
αύριο φεύγω και θα με χάσεις
απόψε φίλα με κι αγκάλιασέ με
αύριο φεύγω λησμόνησέ με
Μα εγώ μιλάω για δύναμη,
της αγάπης ισοδύναμη,
και ζητάω προτεραιότητα,
φύση, θέση, κι ιδιότητα.


Να μ' αγκαλιάζεις
για να σ' αισθάνομαι
κι αν δεις να χάνομαι
να μ' ανεβάζεις
να με ησυχάζεις
και να με νοιάζεσαι
να με χρειάζεσαι
όπως κι εγώ.

 
Μα εγώ μιλάω για δύναμη,
της αγάπης ισοδύναμη,
και ζητάω προτεραιότητα,
φύση, θέση, κι ιδιότητα.
Άει της αγάπης μαχαιριά στης νιότης το κρουστό κορμί
πληγή που ανάβλυζε ευωδιές φιλιών και μουσική
ντύνοντας το γυμνό έρημο κόσμο
άει της αγάπης μαχαιριά

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων:

διαλεξτε εσεις οποτε να το συνεχισουμε ναι :D
εβαλε 2 η αλεξα γιαυτο κι εγω παρεθεσα 2
Έβαλα 2 γιατί απλώς δεν σας προλαβαίνω. :P
 
Αχ! Κορμί μου πήλινο
ποιος μας κρατάει σε τούτο το χορό.
Αχ! Κλαρίνο ξύλινο
φύσα ψυχή μου κι ανέβα σαν φτερό.
 
Πάνω στου ανέμου το φτερό
θ’ ανέβω να πετάξω
με το βοριά θε να ντυθώ
στην πόρτα της ν’ αράξω
 
Την πόρτα ανοίγω το βράδυ
την λάμπα κρατώ ψηλά
να δούνε της γης οι θλιμένοι
να 'ρθούνε να βρουν συντροφιά


 
Αγάπης φως της γης ταξίδια
Μαύρα παράξενα παιχνίδια.
Στο φως του ήλιου θ' ακουμπήσω
Το καλοκαίρι να μυρίσω.
 
Θα πάψω πια για μακρινά ταξίδια να μιλώ,
οι φίλοι θα νομίζουνε πως τα 'χω πια ξεχάσει,
κι η μάνα μου χαρούμενη θα λέει σ' όποιον ρωτά:
"Ήταν μια λόξα νεανική, μα τώρα έχει περάσει"

 
Κι εμείς ερωτευτήκαμε
Αλλά δε τρελαθήκαμε
Τους φίλους δεν τους καίμε
Κι εμείς ερωτευτήκαμε
Αλλά δε τρελαθήκαμε
Τους φίλους μας δεν καίμε
Μίλα μας, μίλα μας γιατί μας αγαπάς

 
Καίγομαι και σιγολιωνω
Και για σενα μαραζωνω
Αχ τι καημός
Μιλησε μου, μιλησε μου
Δυο λογακια χαρισε μου
Αχ ο φτωχος
 
Αχ παιχνιδιάρα πάψε τώρα τα γινάτια
και μη μου κάνεις την καρδούλα μου κομμάτια
με μια ματιά σου σαν μου ρίχνεις αχ πώς λιώνω
αφού το βλέπεις πως για σένα μαραζώνω

 
Δίχως την καρδούλα σου, καρδούλα μου,
μες στα κύματα, μες στη θάλασσα
πόσα χρόνια χάλασα...

 
Έψαχνα χρόνια να σε βρω
σαν τον κρυμμένο θυσαυρό
της φαντασίας μου εικόνα ζωντανή
ποτέ δεν πίστευα πως θα' σαι αληθινή

 
Αν η ομορφιά ήταν χρυσός
Θα ήσουν θησαυρός
Θα ήσουν θησαυρός
Και μάρτυράς μου ο θεός
Για σένα είμαι τρελός
Για σένα είμαι τρελός

 
Τώρα η αγάπη μας πήρε μορφή
έχει αισθήσεις, έχει ψυχή
μας βλέπει ο ήλιος, μας βλεπει το φως
Αγάπη κι έρωτας ενας θεός

 
Είσαι αγάπη σκάρτη
Κι ανήθικη απάτη
Ποιος σου τα 'μαθε, πες μου, αυτά
Κι ο έρωτας παρωδία
Αφού η καρδιά σου η κρύα
Δε γεννήθηκε για ν' αγαπά

 
Με τι καρδιά να σ’ αποχαιρετήσω
Με τι καρδιά τραγούδι να σου πω
στον ουρανό με τ’ όνειρο θα ζήσω
στον ουρανό σαν άστρο θα χαθώ...

 
Και δε θα μου λείπεις
γιατί θα 'ναι η ψυχή μου
το τραγούδι της ερήμου
που θα σ' ακολουθεί


 
Back
Top