Βρες τον στίχο

Και ρωτάω πως γίνεται
το δάκρυ να μην πίνεται.
Και ρωτάω ποια μοίρα
του δίνει την αλμύρα.
 
Κι όλο ρωτάω να μάθω γιατί
ότι αγαπάω τελειώνει νωρίς
έτσι είναι η αγάπη μου λένε κυλάει σαν νερό
κι εγώ που νόμιζα οτι θα'ρθείς
και θα κρατήσει αυτό για καιρό
να σε κοιτάζω να φεύγεις ξανά δεν μπορώ..
 
Σε μπαρ και σε μοτέλ
για να πειστώ πως σε ξεπέρασα
είχα τον παράδεισο
και το 'μαθα όταν σ' έχασα


 
Κάθε βραδιά μέσα στα μπαρ
και τον καπνό χάνω τα ίχνη σου
τα χείλη σου οινόπνευμα φτηνό

Δεν είσαι έρωτας εσύ
είσαι γοργόνα είσαι θάλασσα
είσαι ένας φάρος σκοτεινός
 
Αγάπα με όσο μπορείς, να παίρνω δύναμη
Να σ' αγαπώ κι εγώ να παίρνω θάρρος
Κι όταν σαλπάρω στ' ανοιχτά, όταν τα βράχια είναι κοντά
Εσύ φως μου, εσύ φως μου να 'σαι ο φάρος
 
Κάποιο βράδυ σου χα πει πως θέλω να πετάξω σαν πουλί
πάνω από το κόσμο
Και συ ζωγράφισες φτερά σ' ένα λευκό χαρτί
και μου πες φως μου,
μη φύγεις φως μου
 
Ξέχνα, ξέχνα την παλιά ζωή
ξέχνα, ξέχνα, να χαρείς μπορείς
μέσα στην φωλιά μας αν βρεθείς
έξω απ’ τον κόσμο, έξω απ’ τον κόσμο
 
Θα κλείσω τα μάτια, θ’ απλώσεις τα χέρια
να βρουν να φωλιάσουν λευκά περιστέρια
αγάπη μου πρώτη, αγάπη μεγάλη
θα κλείσω τα μάτια κι όπου με βγάλει
 
Αγάπη που 'γινες δίκοπο μαχαίρι
κάποτε μου 'δινες μόνο τη χαρά
μα τώρα πνίγεις τη χαρά στο δάκρυ
δε βρίσκω άκρη δε βρίσκω γιατρειά
 
Άρρωστη καρδιά δε βρίσκει γιατρειά στη λησμονιά
χάνεται στ’ αγιάζι μέσα στο βοριά στα ξένα μακριά

Κι όλο περιμένει πάλι τη στιγμή να ξαναρθεί
το καράβι στο λιμάνι θα φανεί θαλασσινό πουλί στα όνειρά μας
 
Μη μου θυμώνεις μάτια μου
που φεύγω για τα ξένα
πουλί θα γίνω και θα ρθω
πάλι κοντά σε σένα
 
Θα ζήσω ελεύθερο πουλί κι όχι κορόιδο στο κλουβί
για μια μονάχα θηλυκιά να κελαηδάω
θα χτίσω είκοσι φωλιές κι άμα γουστάρω αγκαλιές
από κανάρα σε κανάρα θα πετάω
 
Πλήγωσέ με, πλήγωσέ με
και σκληρά βασάνισέ με
έπρεπε να φύγω αχ, προτού να σ’ αγαπήσω,
τώρα είν’ αργά αγάπη μου γλυκιά
 
Τώρα που ήρθες είναι αργά
να ξανασμίξουμε ποτέ μην περιμένεις
της καρδιάς μου το σαλόνι
άλλος πια το καμαρώνει
και κρατάει τα κλειδιά
είναι αργά πολύ αργά
 
Εγώ είμαι και του λιμανιού
εγώ είμαι και του σαλονιού

Μια ζωή μέσα στη νύχτα, όλα τα `χω μάθει
μια ζωή μέσα στη νύχτα, όλα τα `χω δει.
Μια ζωή ξενογυρνάω, έχω κάνει λάθη
όταν όμως αγαπάω γίνομαι παιδί.
 
Θα σε πάρω ξανά,
δε θα έχεις πάλι χρόνο,
θα μιλάς βιαστικά,
θα μου πεις, σ' αγαπάω μόνο
 
Εγώ σ' αγάπησα εδώ
Που να 'σαι τώρα που γυρνάς
Σε ποιο καινούργιο ουρανό χρώματα κλέβεις;
Ένιωσες πάλι τα φτερά
Τι σου 'βαλε ξανά φωτιά
Σε ποιο λιμάνι, ποιο σταθμό, καρδιά γυρεύεις;
 
Εδώ θα γυρίζεις εδώ
θα σαι πάντα εδώ
δεν θ' αντέχεις εσύ πουθενά
Θα πεθαίνεις εδώ
καθε νύχτα εδώ
σ' άλλο σώμα δεν μπαίνεις ξανά
Πάλι θα στο πω
θα 'σαι πάντα εδώ
 
Για πάντα –
Άλλος ένας μύθος
Για κάτι ανθρώπους γραφικούς
Ασ’ την καρδιά μου μες στο στήθος,
Και κάνε πως δεν την ακούς.
 
Back
Top