Αφού το ζήτησες...
Νιώθεις περισσότερο άνετα εδώ μέσα παρά στην πραγματική ζωή, αφού εδώ μπορείς να είσαι ο εαυτός σου χωρίς να δυσαρεστείς άτομα τα οποία αγαπάς, κάτι που προσπαθείς όσο περισσότερο να αποφύγεις. Κρύβεις όποια ανασφάλεια έχεις κάτω από το χαλαρό στυλ και το χιούμορ σου. Κρατάς αποστάσεις στην αρχή, όμως αν κάποιος κερδίσει τη συμπάθεια και την εκτίμησή σου θεωρείς πως δεν χρειάζεται να το κρύψεις. Στηρίζεσαι πολύ στους ανθρώπους, όχι υλικά ούτε αμιγώς συναισθηματικά, αλλά κυρίως πνευματικά , γι' αυτό και φοβάσαι ότι μπορεί να μην γίνεις το είδος του ανθρώπου που επιθυμείς να έχεις ως πρότυπο. Δεν κάνεις πίσω στα πιστεύω σου, μπορείς όμως να καταλάβεις αν όποιος βρίσκεται απέναντί σου αντέχει, εκείνη τη στιγμή, έναν έντονο ή έναν ήπιο διάλογο και κινείσαι αναλόγως. Δεν αντέχεις με τίποτα τους ανθρώπους που δεν παραδέχονται ποτέ τα λάθη τους, οπότε δεν φοβάσαι να ζητάς συγγνώμη όταν αντιλαμβάνεσαι ότι κάνεις λάθος. Από την άλλη πλευρά, σέβεσαι απεριόριστα όσους καταφέρνουν να διατηρούν την ισορροπία και να συνδυάζουν ειλικρινή, μη ωραιοποιημένη άποψη με κατανόηση για τα συναισθήματα των άλλων.
Γενικά, κινείσαι από την ανάγκη να γίνεις ένας άξιος άνθρωπος και, προσωπικά, θεωρώ πως τα καταφέρνεις.
