Απο κείνο τον καιρό είναι σα να άλλαξα ως άνθρωπος. Σα να μην έχει τίποτα νόημα, σημασία.
Είχα όνειρα και ήταν καλά. Θα ήθελα να έρθει εκείνος ο καιρός ξανά; Όχι, 100% όχι. Άσε που τα περισσότερα κι απο τα όνειρα δεν είχαν και υπαρκτές ρίζες για να τα συλλογιστώ έστω κι ενα δευτερόλεπτο παραπάνω τώρα.
Αλλά με εξάντλησε αυτή η τροπή των γεγονότων, σε βαθμό που δεν ξέρω που θέλω να παω πια, κι αν θέλω να παω κάπου.
Ούτε θυμωμένος, ούτε λυπημένος, ούτε τίποτα.
Απλώς δεν βρίσκω το νόημα...
Αν ήταν video game θα είχα ήδη πατησει το reload save ή το restart και θα το ξανάπιανα λίγο από ενα πιο προηγούμενο σημείο.
Μπορεί ένας άνθρωπος στην ηλικία μου να κάνει τετοια πράγματα;