Ανοιχτή συζήτηση του C'n'F

[American Economist]

Είχα μια τέτοια, άσπονδη "φίλη", το πάλαι ποτέ,πρώην συμμαθήτρια από το σχολείο.
Μονίμως "καβούρια" στις τσέπες! Όχι που δεν είχε χρήματα (είχε και μάλιστα σε καλύτερη οικονομική κατάσταση από μένα). Αλλά τα χρήματά της προτιμούσε να τα διαθέτει μόνο για να αγοράσει δικές της "μικρές πολυτέλειες". Μέχρι και οι παρέα μου (που την έπαιρνα μαζί μου κάποιες φορές), την είχε καταλάβει και έφτασαν στο σημείο να με δουλεύουν κάνοντας αστειάκια για το θέμα αυτό (και με μένα βέβαια να νιώθω άβολα).
Και ήρθε ο καιρός που αποδείχτηκε οτι η κοπέλα αυτή δεν ήταν τσιγκούνα μόνο στα υλικά πράγματα, αλλά και σε άλλα. Μαζεύονταν όλα λίγο λίγο, ώσπου στο τέλος, απλά την έκοψα εντελώς.

Όχι, δεν θα το συνέχιζα φίλε Φώτη, εκτός κι αν ο φίλος μου είχε πράγματι οικονομική ανάγκη.
Σε άλλη περίπτωση και σαν πρώτη φάση λοιπόν, σου συνιστώ απλώς να σταματήσεις να τον κερνάς. Και για να μη νιώθεις άσχημα, σταμάτα να τρως μαζί του. Να βγαίνετε μόνο για μπύρες και καφέδες.

Ευχαριστώ πολύ φίλη μου. Είναι πολύ λογική αυτό που μου λες καθώς δεν είναι ωραια η στάση του. Δηλαδή από ένα σημείο και μετά είναι εκμετάλλευση όλο το θέμα, και μιλάμε για ένα παιδί που τον εχω βοηθήσει στα πάντα και με στεναχωρεί η στάση του. Σε κάθε περίπτωση θα κάνω αυτό που μου είπαν οι κοπέλες και εσυ, θα κερνάω καφέ και ποτό όπως κάνει και εκείνος και φαγητό μόνο σε γιορτή/ γενέθλια.

 

[Aleksa]

Σίγουρα. Ελπίζω να κατάλαβες τι εννοώ όμως.

Ομολογώ πως όχι. Θες λίγο να μου πεις;

 

[Guest 709611]

Υπόχρεος φυσικά και δεν είναι, αλλά μετά από κάποιες φορές μπαίνει στο κάδρο και η λέξη "φιλότιμο".

Σωστό αυτό που λες. Πολύ σωστό...

Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Φώτη, όμως, το παλικάρι κερνούσε παλαιότερα. Πριν από 1 χρόνο, δηλαδή, κερνούσε και αυτός φαγητό (καφέ, μπύρα ή ποτό, κερνάει ούτως ή άλλως, σαν είναι 'η σειρά του'...). Που αυτό μπορεί να μεταφραστεί, ίσως, ότι πλέον δεν αντέχει η τσέπη του να το κάνει (και λόγω οικονομικής κρίσης, που κάθε πέρυσι και καλύτερα...). Λέω, εγώ τώρα...

Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Πολλά μπορεί να παίζουν...

 

[Joji]

Ομολογώ πως όχι. Θες λίγο να μου πεις;

Εννοείται. Λοιπόν, το να μας κερνάνε είναι σίγουρα μια πολύ όμορφη κίνηση. Εμένα προσωπικά ανεβάζει τον άλλον άνθρωπο στα μάτια μου αυτομάτως. Πρόσφατα είχα βγει με μια φίλη μου για καφέ και, εντελώς διακριτικά και ωραία, πλήρωσε και τον δικό μου λογαριασμό. Την ευχαριστούσα μέχρι να φτάσουμε σπίτι (γυρίσαμε με πόδια).

Ωστόσο, δεν είναι αναγκαίο να γίνεται συνεχώς. Τι εννοώ; Άλλο να ξέρεις π.χ. ότι ο φίλος σου αυτή την εβδομάδα είναι tight σε θέμα οικονομικών, και θέλεις να τον βοηθήσεις. Κι ύστερα, να στο ανταποδώσει. Και άλλο κάθε φορά. Αν έβγαινα π.χ. με τον Φώτη και μου έλεγε, Ιωάννα θα στα πληρώσω εγώ, μια-δυο φορές, θα το δεχόμουν. Παραπάνω όμως όχι. Όχι αν δεν εκκρεμούσε σοβαρός λόγος. Εγώ ως φιλότιμο βλέπω και το να επιμείνεις, να πληρώσει ο καθείς τα δικά του.

 

[American Economist]

Εννοείται. Λοιπόν, το να μας κερνάνε είναι σίγουρα μια πολύ όμορφη κίνηση. Εμένα προσωπικά ανεβάζει τον άλλον άνθρωπο στα μάτια μου αυτομάτως. Πρόσφατα είχα βγει με μια φίλη μου για καφέ και, εντελώς διακριτικά και ωραία, πλήρωσε και τον δικό μου λογαριασμό. Την ευχαριστούσα μέχρι να φτάσουμε σπίτι (γυρίσαμε με πόδια).

Ωστόσο, δεν είναι αναγκαίο να γίνεται συνεχώς. Τι εννοώ; Άλλο να ξέρεις π.χ. ότι ο φίλος σου αυτή την εβδομάδα είναι tight σε θέμα οικονομικών, και θέλεις να τον βοηθήσεις. Κι ύστερα, να στο ανταποδώσει. Και άλλο κάθε φορά. Αν έβγαινα π.χ. με τον Φώτη και μου έλεγε, Ιωάννα θα στα πληρώσω εγώ, μια-δυο φορές, θα το δεχόμουν. Παραπάνω όμως όχι. Όχι αν δεν εκκρεμούσε σοβαρός λόγος. Εγώ ως φιλότιμο βλέπω και το να επιμείνεις, να πληρώσει ο καθείς τα δικά του.

Συμφωνώ σε αυτό που λες όμως δεν μου έχει πει ποτέ ότι έχει κάποιο οικονομικό θέμα. Είμαστε φίλοι και έπρεπε να μου το πει αν υπήρχε τέτοιο θέμα καθώς εγώ απλά δεν θα έλεγα τίποτα και ίσα ίσα θα ένιωθα ακόμα καλύτερα που θα μου εμπιστευοταν κάτι τόσο σοβαρό. Όμως αντί για αυτό κάθεται και δεν λέει τίποτα και θέλει να το φανταστώ εγώ. Όμως πιστεύω ότι δεν υπάρχει τέτοιο θέμα καθώς θα μου το είχε πει, ίσως είναι πιο κοντά σε αυτό που λέει @Aleksa. Ξαναλέω δεν έχω απαίτηση να με κερνάει, αλλά με το να μην λέει τίποτα δεν βοηθάει την κατάσταση και σίγουρα δεν είναι και τόσο μεγάλη διαφορά το κέρασμα του καφέ με φαγητό σε McDonald's που το extra κόστος είναι max 5-7 ευρώ σε σχέση με το ποτό, πόσο χαμηλό αν μιλάμε για 1 φορά το μήνα και αν . Σε κάθε περίπτωση απλά θα κερναω και εγώ καφέ/ ποτό ώστε να είμαι ψυχικά ήρεμος.

 

[Joji]

Ναι ρε ‘συ απλώς προσπαθώ να σου πω, δεν σου το ζήτησε ποτέ. Γι’αυτό και δεν θα έπρεπε να έχεις την απαίτηση να σε κερνάει και εσένα φαγητό. Εντάξει βέβαια, θεωρώ, κάπου πρέπει να βάλει φρένο και αυτός και να πει «Ώπα, σε ευχαριστώ, αλλά δεν είναι ανάγκη».

 

[dum dum boy]

βρείτε καμιά δουλειά πρώτα και μετά αρχίστε τα κεράσματα.

εκεί υπάρχουν κάποιοι κανόνες που παίζουν ανά περίπτωση.

- κερνάει ο πιο οικονομικά ευκατάστατος (βασικός κανόνας μεταξύ φίλων)
- κερνάει όποιος προτείνει την έξοδο σε κάποιο μαγαζί (θυμάμαι ανά καιρούς να με τραβολογάνε σε κυριλέ κωλομάγαζα, με τεράστια πιάτα και κωλονάτα ποτήρια, για να βγάλουν την υποχρέωση στον μαγαζάτορα ή στον σεφ και με βάζανε και πλήρωνα από πάνω. τι έχω τραβήξει...)
- σε γενικές γραμμές κερνάει μια ο ένας, μια ο άλλος (μια γύρα ούζα με μεζέ ο ένας, μια ο άλλος, κ.ο.κ.)

 

[American Economist]

Ναι ρε ‘συ απλώς προσπαθώ να σου πω, δεν σου το ζήτησε ποτέ. Γι’αυτό και δεν θα έπρεπε να έχεις την απαίτηση να σε κερνάει και εσένα φαγητό. Εντάξει βέβαια, θεωρώ, κάπου πρέπει να βάλει φρένο και αυτός και να πει «Ώπα, σε ευχαριστώ, αλλά δεν είναι ανάγκη».

Κοίτα θα σχολιάσω την τελευταία πρόταση που είπες. Πριν 2 μήνες του είχα πάρει κατι απο coffe Island και μου είπε ότι δεν είναι ανάγκη να κερνάς συνέχεια. Δεν ξέρω, δεν φανταζόμουν ποτέ ότι μια πράξη όπως το κέρασμα θα έφερνε κάποιον σε δύσκολη θέση.

 

[Guest 709611]

Σε κάθε περίπτωση απλά θα κερναω και εγώ καφέ/ ποτό ώστε να είμαι ψυχικά ήρεμος.

Αν είναι να εξαρτάται η ψυχική σου υγεία και από αυτό, να κάνεις ακριβώς αυτό που λες...

Ό,τι κερνάει κέρνα...

Καθενας από εμάς, θα σου πει μια διαφορετική άποψη, ανάλογα με τα βιώματά του και ανάλογα με το τί συνηθίζεται, γενικότερα...

 

[Aleksa]

Εννοείται. Λοιπόν, το να μας κερνάνε είναι σίγουρα μια πολύ όμορφη κίνηση. Εμένα προσωπικά ανεβάζει τον άλλον άνθρωπο στα μάτια μου αυτομάτως. Πρόσφατα είχα βγει με μια φίλη μου για καφέ και, εντελώς διακριτικά και ωραία, πλήρωσε και τον δικό μου λογαριασμό. Την ευχαριστούσα μέχρι να φτάσουμε σπίτι (γυρίσαμε με πόδια).

Ωστόσο, δεν είναι αναγκαίο να γίνεται συνεχώς. Τι εννοώ; Άλλο να ξέρεις π.χ. ότι ο φίλος σου αυτή την εβδομάδα είναι tight σε θέμα οικονομικών, και θέλεις να τον βοηθήσεις. Κι ύστερα, να στο ανταποδώσει. Και άλλο κάθε φορά. Αν έβγαινα π.χ. με τον Φώτη και μου έλεγε, Ιωάννα θα στα πληρώσω εγώ, μια-δυο φορές, θα το δεχόμουν. Παραπάνω όμως όχι. Όχι αν δεν εκκρεμούσε σοβαρός λόγος. Εγώ ως φιλότιμο βλέπω και το να επιμείνεις, να πληρώσει ο καθείς τα δικά του.

Νομίζω εκφράζεις τα αυτονόητα.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 4 Απριλίου 2022

Σωστό αυτό που λες. Πολύ σωστό...

Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Φώτη, όμως, το παλικάρι κερνούσε παλαιότερα. Πριν από 1 χρόνο, δηλαδή, κερνούσε και αυτός φαγητό (καφέ, μπύρα ή ποτό, κερνάει ούτως ή άλλως, σαν είναι 'η σειρά του'...). Που αυτό μπορεί να μεταφραστεί, ίσως, ότι πλέον δεν αντέχει η τσέπη του να το κάνει (και λόγω οικονομικής κρίσης, που κάθε πέρυσι και καλύτερα...). Λέω, εγώ τώρα...

Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Πολλά μπορεί να παίζουν...

Μα την έχω καλύψει κι αυτή την περίπτωση, την οικονομική δυσπραγία, στην απάντηση που έδωσα στον Φώτη.
Πέρα από αυτό, αν είναι πραγματικός φίλος (και όχι φίλος του "μόνο για να περνάμε ευχάριστα"), θα του είχε εκμυστηρευτεί με κάποιο τρόπο το πρόβλημά του.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 4 Απριλίου 2022

βρείτε καμιά δουλειά πρώτα και μετά αρχίστε τα κεράσματα.

εκεί υπάρχουν κάποιοι κανόνες που παίζουν ανά περίπτωση.

- κερνάει ο πιο οικονομικά ευκατάστατος (βασικός κανόνας μεταξύ φίλων)
- κερνάει όποιος προτείνει την έξοδο σε κάποιο μαγαζί (θυμάμαι ανά καιρούς να με τραβολογάνε σε κυριλέ κωλομάγαζα, με τεράστια πιάτα και κωλονάτα ποτήρια, για να βγάλουν την υποχρέωση στον μαγαζάτορα ή στον σεφ και με βάζανε και πλήρωνα από πάνω. τι έχω τραβήξει...)
- σε γενικές γραμμές κερνάει μια ο ένας, μια ο άλλος (μια γύρα ούζα με μεζέ ο ένας, μια ο άλλος, κ.ο.κ.)

Ρισπέκτ, μιλάει η πείρα.

 

[American Economist]

Νομίζω εκφράζεις τα αυτονόητα.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 4 Απριλίου 2022

Μα την έχω καλύψει κι αυτή την περίπτωση, την οικονομική δυσπραγία, στην απάντηση που έδωσα στον Φώτη.
Πέρα από αυτό, αν είναι πραγματικός φίλος (και όχι φίλος του "μόνο για να περνάμε ευχάριστα"), θα του είχε εκμυστηρευτεί με κάποιο τρόπο το πρόβλημά του.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 4 Απριλίου 2022

Ρισπέκτ, μιλάει η πείρα.

Αυτό ακριβώς αν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα μου το είχε πει σίγουρα, μιλάμε για αλλά πιο προσωπικά θέματα και δεν θα είχε το θάρρος να μου πει αυτό?? Τέλος πάντων απλά αλλάζω την δικιά μου τακτική ώστε να είμαι ήρεμος εγώ στην ψυχική μου υγεία που αυτο εν τέλη είναι το πιο σημαντικό.

Ευχαριστώ όλα τα παιδιά για το χρόνο τους και την βοήθεια.

 

[Guest 709611]

Μα την έχω καλύψει κι αυτή την περίπτωση, την οικονομική δυσπραγία, στην απάντηση που έδωσα στον Φώτη.
Πέρα από αυτό, αν είναι πραγματικός φίλος (και όχι φίλος του "μόνο για να περνάμε ευχάριστα"), θα του είχε εκμυστηρευτεί με κάποιο τρόπο το πρόβλημά του.

Συμφωνώ. Αν και κρατάω και κάποιες επιφυλάξεις, στη συγκεκριμένη περίπτωση, για το πόσο...αληθινή είναι η φιλία, εκατέρωθεν...

Εκ των υστέρων διάβασα, στα λεγόμενα του Φώτη, ότι το φαγητό (που είναι και το φλέγον ζήτημα...), ανέρχεται στο ποσό των 5 έως 7 ευρώ παραπάνω, μηνιαίως...

Οπότε, επειδή κάπου έχω μπερδευτεί... ...θα πω ότι ίσως να μην έχει και ο φίλος πρόβλημα με αυτή την επιβάρυνση...

 

[American Economist]

Συμφωνώ. Αν και κρατάω και κάποιες επιφυλάξεις, στη συγκεκριμένη περίπτωση, για το πόσο...αληθινή είναι η φιλία, εκατέρωθεν...

Εκ των υστέρων διάβασα, στα λεγόμενα του Φώτη, ότι το φαγητό (που είναι και το φλέγον ζήτημα...), ανέρχεται στο ποσό των 5 έως 7 ευρώ παραπάνω, μηνιαίως...

Οπότε, επειδή κάπου έχω μπερδευτεί... ...θα πω ότι ίσως να μην έχει και ο φίλος πρόβλημα με αυτή την επιβάρυνση...

Μα ναι αν σκεφτείς ότι μια μπύρα κάνει ευρώ (10 ευρώ και για τους 2) και ένα γεύμα στα McDonald's κάνει 17-18 ευρώ δεν είναι και η σπουδαι διαφορα ειδικά αν μιλάμε για 1 φορά το μήνα/ 5 εβδομάδες. Δεν πάμε και σε κυριλέ εστιατόρια με Menu των 100 ευρώ. Δηλαδή φαίνεται ότι είναι καθαρά για τα χρήματα και έλλειψη πρόθεσης.

 

[Aleksa]

Παιδιά η ουσία δεν είναι το φαγητό αυτό καθαυτό, αλλά η δυναμική της σχέσης, οποιουδήποτε είδους σχέσης.
Αν αυτή είναι, ή γίνεται άνιση, τότε χρειάζεται μια απ'αυτό που λέμε "επαναδιαπραγμάτευση".

Για παράδειγμα, αν λ.χ. αντιμετωπίζω οικονομικό πρόβλημα με κάποιο τρόπο θα το γνώριζε ο φίλος μου. Μπορεί να μη κερνούσα, παρά ελάχιστες (έως καθόλου) φορές, όμως θα έβρισκα κάποιο άλλο τρόπο να τον βοηθήσω, να τον εξυπηρετήσω σε κάτι που θα μπορούσα (υλικής φύσης ή όχι δεν έχει σημασία), για να εκφράσω την εκτίμησή μου προς το πρόσωπό του.

 

[Guest 709611]

Μα ναι αν σκεφτείς ότι μια μπύρα κάνει ευρώ (10 ευρώ και για τους 2) και ένα γεύμα στα McDonald's κάνει 17-18 ευρώ δεν είναι και η σπουδαι διαφορα ειδικά αν μιλάμε για 1 φορά το μήνα/ 5 εβδομάδες. Δεν πάμε και σε κυριλέ εστιατόρια με Menu των 100 ευρώ. Δηλαδή φαίνεται ότι είναι καθαρά για τα χρήματα και έλλειψη πρόθεσης.

Τί να σου πω, βρε Φώτη μου. Από τη φύση μου, δεν μου αρέσει να βγάζω εύκολα συμπεράσματα, αν δεν έχω όλα τα κομμάτια στα χέρια μου...

Πολύ απλά θα το ξαναπώ : Ο φίλος σου φαίνεται να μην είναι φραγκοφονιάς. Γιατί ; Γιατί...κερνάει, στη σειρά του. Είτε καφέ/μπύρα, είτε ποτό (ανέφερες και αυτό...οπότε το κόστος ανεβαίνει...)...

Το θέμα, λοιπόν, είναι στο φαγητό, μια φορά το μήνα...με παραπάνω κόστος 5, 7, ή 8 ευρώ...

Αυτό το επιπλέον ποσό, λες ότι 'κάνει τα στραβά μάτια' να πληρώσει ;

 

[American Economist]

Παιδιά η ουσία δεν είναι το φαγητό αυτό καθαυτό, αλλά η δυναμική της σχέσης, οποιουδήποτε είδους σχέσης.
Αν αυτή είναι, ή γίνεται άνιση, τότε χρειάζεται μια απ'αυτό που λέμε "επαναδιαπραγμάτευση".

Για παράδειγμα, αν λ.χ. αντιμετωπίζω οικονομικό πρόβλημα με κάποιο τρόπο θα το γνώριζε ο φίλος μου. Μπορεί να μη κερνούσα, παρά ελάχιστες (έως καθόλου) φορές, όμως θα έβρισκα κάποιο άλλο τρόπο να τον βοηθήσω, να τον εξυπηρετήσω σε κάτι που θα μπορούσα (υλικής φύσης ή όχι δεν έχει σημασία), για να εκφράσω την εκτίμησή μου προς το πρόσωπό του.

Τώρα να αρχίσω η θα είμαι εγώ ο τρελός μετά?

Το άτομο αυτό το έχω βοηθήσει πιο πολύ και από την οικογένεια μου εδώ και 2.5 χρόνια να περάσει μαθήματα (όλα σχεδόν), να βοηθήσω με θέματα εκτός σχολής και όλα αυτά χωρίς αντάλλαγμα καθώς το κάνω με χαρά. Για αυτό νευριαζω με την συμπεριφορά του πολλές φορές.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 4 Απριλίου 2022

Τί να σου πω, βρε Φώτη μου. Από τη φύση μου, δεν μου αρέσει να βγάζω εύκολα συμπεράσματα, αν δεν έχω όλα τα κομμάτια στα χέρια μου...

Πολύ απλά θα το ξαναπώ : Ο φίλος σου φαίνεται να μην είναι φραγκοφονιάς. Γιατί ; Γιατί...κερνάει, στη σειρά του. Είτε καφέ/μπύρα, είτε ποτό (ανέφερες και αυτό...οπότε το κόστος ανεβαίνει...)...

Το θέμα, λοιπόν, είναι στο φαγητό, μια φορά το μήνα...με παραπάνω κόστος 5, 7, ή 8 ευρώ...

Αυτό το επιπλέον ποσό, λες ότι 'κάνει τα στραβά μάτια' να πληρώσει ;

Όχι φραγκοφονιας δεν είναι σε καμία περίπτωση ίσα ίσα κέρνα όπως είπα. Απλά έχει κόψει τα κεράσματα σε φαγητό και την συχνότητα των εξόδων μας.

 

[Guest 709611]

Λόξυγγα θα έχει, πάντως, σίγουρα ο φίλος σου. Τον μελετάμε πολύ συχνά, εδώ μεσα...

Φώτη μου, ό,τι σε φωτίσει ο Θεός. Ο καθένας έβαλε το λιθαράκι του, στη συζήτηση. Δες τα πάλι και πράξε ανάλογα. Ούτε εσύ να αδικείσαι, ούτε κι εκείνον ν' αδικούμε...

 

[American Economist]

Λόξυγγα θα έχει, πάντως, σίγουρα ο φίλος σου. Τον μελετάμε πολύ συχνά, εδώ μεσα...

Φώτη μου, ό,τι σε φωτίσει ο Θεός. Ο καθένας έβαλε το λιθαράκι του, στη συζήτηση. Δες τα πάλι και πράξε ανάλογα. Ούτε εσύ να αδικείσαι, ούτε κι εκείνον ν' αδικούμε...

Από την μια θέλω να τον βάλω ignor για πάντα όμως μετά λέω ότι δεν θέλω να τον χάσω από φίλο μου καθώς δεν έχω κάποιον άλλον.

 

[Valder]

Η συνταγή της απογοήτευσης για εμάς αγαπητέ Φώτη, είναι η συνεχής προσφορά μας στους άλλους, με την αντίληψη και την προσδοκία ότι εκείνοι θα φερθούν με τον τρόπο τον οποίο εμείς φερόμαστε ή θα θέλαμε να μας φερθούν.

Αυτο συμβαίνει εξαιρετικά σπάνια.

Δεν μπορείς να συνεχίζεις να είσαι δοτικός όταν ο άλλος είναι χλιαρός. Κάπου πρέπει να παγώσεις τα πράγματα κι εσυ για να πάρει το μήνυμα.

Στην αρχή κερνάς κι εσυ μονο τη μπύρα του, μετα αραιώνεις και πάει λέγοντας. Ακόμα και το μπούλο, ναι. Πρέπει να είσαι ικανός να φτάσεις το μαχαίρι στο κόκκαλο, αδίστακτα, ειδάλλως μόνο θα σου παίρνουν και ποτέ δεν θα παίρνεις.

Και οχι, αν δεν ειχε ο άλλος την ιδια οικονομική επιφάνεια με τον Φώτη, να μην κάθεται να δέχεται και τα κεράσματά του. Γιατί είναι άγραφος κανόνας πως τουλάχιστον μια φορά θα πρέπει να αποδώσει πίσω τα ανάλογα. Κι εφόσον δεν τα έχει, να μην τα δέχεται εξ αρχής. Η τιμιότητα, η σεμνότητα και η ταπεινότητα πάνε χέρι χέρι.

Σε έχουν βρει μαλάκα να τους τα πληρώνεις και να τους διαβάζεις και να τους περνάς μαθήματα, στον έχουν χώσει τον στύλο από κάτω και κοντεύει να σου βγει απο το λαρύγγι κι ακόμα αναρρωτιέσαι τι πρέπει να κάνεις.


Εγω τον κολλητο μου τον κερνάω συνέχεια φαγητό, αλλά με έχει συστήσει σε 2 ιδιωτικές εταιρίες για συνέντευξη, μου έχει ριξει ειδοποιηση για διαγωνισμούς για δουλειά, συν οτι περασα ενα μεταπτυχιακό ζάχαρη χάρη στις σημειώσεις του. Κανονικά όχι κέρασμα, αλλά να του κάτσω έπρεπε μετα απο τετοια εξήγηση.

Και μου λες εσυ για τον κάθε βδέλλα;;

 

[Guest 709611]

Εγώ αναρωτιέμαι, το εξής απλό : Πώς μπορούμε να λέμε, με απόλυτη βεβαιότητα, στο Φώτη τί να κάνει ή τί να μην κάνει...χωρίς να έχουμε και τη μαρτυρία της άλλης πλευράς ;

Πιο συνετό δεν είναι, σε τέτοιες περιπτώσεις (όχι μόνο στην ιστορία του Φώτη, αλλά γενικότερα...) να μιλάμε / κινούμαστε προς την πλευρά της ασφάλειας ;

Δηλαδή...είναι συνετό να πούμε 'δεν είναι φίλος αυτός, σε εκμεταλλεύεται, μακριά...' ή να κρατάμε και μια πισινή και να είμαστε περισσότερο διαλλακτικοί, εν γένει και όχι τόσο απόλυτοι ;