Καταρχήν, εγώ λέω ό,τι κάνεις να το κάνεις από καρδιάς, χωρίς δεύτερες σκέψεις. Διαφορετικά, μην το κάνεις καθόλου...
Πολλά παίζουν...Η ουσία, πάντως, είναι ότι ο φίλος σου δεν είναι φραγκοφονιάς. Κερνάει...δεν κάνει τον Ασιάτη, σαν έρχεται η σειρά του...
Φώτη μου, το καλύτερο σε τέτοιες ηλικίες, είναι μισά μισά. Να συμφωνείτε, από την αρχή, τί θα φάτε ή τί θα πιείτε...και στη μέση. Αν δυσκολεύεσαι να το κάνεις (μιας και δεν έχει τεθεί στο παρελθόν κάτι αντίστοιχο...), είτε κερνάς κι εσύ μπύρα ή καφέ μόνο, είτε συνεχίζεις να κερνάς φαγητό, αλλά χωρίς δεύτερες σκέψεις...
Ό,τι μπορεί ο καθένας σας, ας προσφέρει. Ας είν' και παραπάνω. Αυτό είναι φιλία...
Αλλά...αν συνεχίζεις να νιώθεις αδικημένος, ενίοτε, και να σε τρώει όλο αυτό, κέρνα ό,τι κερνάει και το άλλο παλικάρι. Ίσως, αν τον ρωτήσεις, κι αυτός το ίδιο να θέλει κατά βάθος (για να μην νιώθει και μειονεκτικά - δεν ξέρουμε κι αυτός πως νιώθει...)...
Δεν περάσαμε και λίγα...