Ο λαγός χτυπάει ένα πρωί την πόρτα του σπιτιού της λεοπάρδαλης.
Ανοίγει το παιδί της. "Είναι μέσα ρε η μάνα σου", λέει ο λαγός.
"Όχι, ξέρετε είναι στη δουλειά", απαντάει το μικρό.
"Κρίμα, αν ήταν μέσα θα τη μαμούσα" ξαναλέει ο λαγός όλος μαγκιά και ύφος.
Το λεοπαρδαλάκι κλείνει την πόρτα έντρομο και από ντροπή δεν λέει τίποτε στη μαμά του.
Την άλλη μέρα ο λαγός κάνει τα ίδια, την παράλλη τα ίδια, την επόμενη, τη μεθεπόμενη, μέχρι που αγανακτισμένο το μικρό τα ξερνάει όλα στη μάνα του. Ταπειροκρανίαση η λεοπάρδαλη "θα τον φάω ζωντανό τον αλήτη" βρυχάται.
Έτσι, συννενοείται με το μικρό, την άλλη μερα να κρυφτεί πίσω απ' την πόρτα και να παραφυλάει το λαγό. Πράγματι, την επόμενη ο λαγός ξαναχτυπάει την πόρτα.
Ξανά η ίδια συζήτηση: "Είναι μέσα ρε η μάνα σου"
"Όχι, ξέρετε είναι στη δουλειά"
"Κρίμα, αν ήταν μέσα θα τη μαμούσα"
Ξαφνικά εμφανίζεται η λεοπάρδαλη με τα δόντια ξεγυμνωμένα και τα νύχια σαν ξυράφια. Όπου φύγει φύγει ο λαγός με το θηρίο να τον κυνηγάει κατά πόδας.
Μπρος ο λαγός, πίσω η λεοπάρδαλη,
Μπρος ο λαγός πίσω η λεοπάρδαλη...
Κάποια στιγμή ο λαγός βλέπει μια κουφάλα δέντρου διαμπερή και πηδάει μέσα απ' αυτήν για να κόψει δρόμο. Η λεοπάρδαλη ακολουθεί... και δυστυχώς γι' αυτήν σφηνώνει μέσα στην κουφάλα.
Πάει ο λαγός κι αρχίζει να τη φερμάρει από πίσω
"Δεν ήθελα μωρή στο σπίτι, ήταν μπροστά και το παιδί"...