Από πολιτική εφημερίδα:
Μία ωραία πρωία, ο Φύρερ και Καγκελάριος του Γ Ράιχ, Αδόλφος Χίτλερ, αποφάσισε να επισκεφτεί ένα ψυχιατρείο. Όλοι οι ασθενείς παρατάχτηκαν και κάθησαν προσοχή, ενώ ο Αδόλφος, περνούσε και χαιρετούσε έναν έναν ξεχωριστά. Καθώς πλησίαζε το καθένα, εκείνος καθόταν προσοχή, ύψωνε το χέρι φασιστικά, φώναζε χάιλ χίτλερ και έλεγε το όνομά του. Στη συνέχεια δια χειραψίας χαιρετούσε το Φύρερ. Αφού τους χαιρέτησε όλους, φτάνει και στο τελευταίο της σειράς, ο όποίος δεν κάθεται προσοχή και δεν χαιρετά καν το Φύρερ, παρά τον κοιτά αδιάφορα. Έκπληκτος εκείνος τον ρωτάει τί συμβαίνει και γιατί δε χαιρετά τον ηγέτη του. Εκείνος απαντά αδιάφορα:
- Φύρερ μου, είμαι ο αρχινοσοκόμος του ψυχιατρείου, ΔΕΝ είμαι τρελός.
Εντάξει δεν είναι πολύ αστείο, αλλά είναι ένα από τα ανέκδοτα της εποχής,ενός λαού που προσπαθούσε να ξεδώσει από τη τυρρανία του Γ Ράιχ.