Ένας νιόπαντρος γυρίζει στο σπίτι του απ' το γραφείο.
-Αγάπη μου, λέει στη γυναίκα του, δεν θα ' θελα να σε βάλω σε κόπο αλλά κάλεσα τον προϊστάμενό μου να φάμε μαζί.
-Αχ, χρυσέ μου μα δεν έχω ετοιμάσει τίποτε, δεν είχα λεφτά και ...
-Δεν υπάρχει, αλήθεια, τίποτε να φάμε; ρωτάει ο σύζυγος πολύ στεναχωρημένος.
-Έχουμε μόνο από χτες λίγο ρύζι.
-Δεν πειράζει. Άκουσε τι θα κάνουμε. Όταν έρθει ο προϊστάμενός μου θα του πω πως έχουμε ένα περίφημο κοτόπουλο. Εσύ, θα είσαι στην κουζίνα. Κάποια στιγμή θα αφήσεις να πέσει χάμω ένα πιάτο. Εγώ θα φωνάξω: Ελπίζω να μην είναι το κοτόπουλο. Κι εσύ θα απαντήσεις με ύφος περίλυπο: Ναι. Και ο προϊστάμενός μου θα φάει μόνο το ρύζι.
Ο προϊστάμενος καταφθάνει. Κάθονται στο τραπέζι. Ξάφνου ακούγεται ένας τρομερός κρότος από πιάτα που σπάζουν.
-Ελπίζω να μην είναι το κοτόπουλο λέει ο σύζυγος.
Και από την κουζίνα η περίλυπη φωνή της κυρίας απαντά:
-Όχι αγάπη μου, είναι το ρύζι.

χαζομάρα
