θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής
των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων,
και θα πεθάνω μια βραδιά σαν όλες τις βραδιές,
χωρίς να σχίσω τη θολή γραμμή των οριζόντων.
Για το Μαδράς τη Σιγκαπούρ τ' Αλγέρι και το Σφαξ
θ' αναχωρούν σαν πάντοτε περήφανα τα πλοία,
κι εγώ σκυφτός σ' ένα γραφείο με χάρτες ναυτικούς,
θα κάνω αθροίσεις σε χοντρά λογιστικά βιβλία.
Θα πάψω πια για μακρινά ταξίδια να μιλώ,
οι φίλοι θα νομίζουνε πως τα 'χω πια ξεχάσει,
κι η μάνα μου χαρούμενη θα λέει σ' όποιον ρωτά:
"Ήταν μια λόξα νεανική, μα τώρα έχει περάσει"
Μα ο εαυτός μου μια βραδιά εμπρός μου θα υψωθεί
και λόγο ως ένας δικαστής στυγνός θα μου ζητήσει,
κι αυτό το ανάξιο χέρι μου που τρέμει θα οπλιστεί,
θα σημαδέψει κι άφοβα το φταίχτη θα χτυπήσει.
Κι εγώ που τόσο επόθησα μια μέρα να ταφώ
σε κάποια θάλασσα βαθειά στις μακρινές Ινδίες,
θα 'χω ένα θάνατο κοινό και θλιβερό πολύ
και μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες.
Νίκος Καββαδίας - εκτέλεση κώστας καράλης(τον είδα πρόσφατα λάιβ και είναι ακόμα στυλάτος και με γοητευτική φωνή - σαν να μην πέρασε μια μέρα από τότε)
π.σ.
Vegas… ναι… ναι
Έχεις μείνει πίσω και τώρα κράζεις
στο ζουμί σου και πάλι βράζεις
το παιχνίδι το ʽχεις χάσει
τίποτα δε θα αλλάξει.
Αν δε δώσεις βάση, είσαι αυτός που είσαι
είμαι αυτός που είμαι, δουλειά μου είναι οι ρίμες
κι εσένα να φτιάχνεις φήμες
αφού δεν έχεις μπολς (balls), τότε στον πάτο μείνε.
ά στο καλό , συγκινήθηκα πρωινιάτικα
