Λυπάμαι βρε Βασίλειε, αλλά το μόνο που έχω οδηγήσει ποτέ στη ζωή μου, είναι ...παιδικό καροτσάκι.
Δεν φορούσα όμως κράνος, να μη χαλάσει το μαλλί, καταλαβαίνεις.
Εννοείται πως δεν οδηγούμε ΠΟΤΕ παιδικό καροτσάκι με ψηλά τακούνια! Πάντα με ίσια αθλητικά παπούτσια για να έχουμε κρατήματα στις στροφές. Απαραίτητο αξεσουάρ τα δερμάτινα γάντια για να πιάνουμε τις σιλικονάτες χειρολαβές ώστε να έχουμε πάντα τον έλεγχο του τροχοφόρου μας.
Εννοείται ότι προτιμάμε φρένα με εξαπίστονες δαγκάνες και μαλακά αμορτισέρ για απολαυστική οδήγηση.
Ουπς.. είπα απολαυστική; Πιπέρι! Δεν πρέπει ΠΟΤΕ να απολαμβάνουμε τη βόλτα με το παιδικό καροτσάκι.
Μάλιστα για να εξασφαλίσουμε ότι το μωρό δεν θα γελά κατά τη διάρκεια της διαδρομής, φροντίζουμε να το έχουμε αφήσει νηστικό και να το έχουμε δέσει στο κάθισμα με χοντρό καραβόσκοινο.
Τώρα που το σκέφτομαι, έχω τόσα πολλά να συμβουλέψω τις νεαρές μαμάδες, που πρέπει να ανοίξω κι εγώ ένα group στο facebook...