"Κλάψε έναν τοίχο, ρίξε γροθιά σε μια αγκαλιά."
Η ανάγκη είναι έκφραση που δεν γνωρίζει τον εαυτό της
Οι λέξεις ανάποδα, ο χρόνος λάθος. Κλαδί, όχι κορμός.
Άλμα, λάθος γραμμή, στρεβλή πραγματικότητα.
Καμία λέξη λάθος τοποθετημένη, καμία σκέψη παράνοια
Μιλούν, μου είναι αδιάφορο. Ζητούν, το νιώθω ξένο.
Καμία αγάπη γνώριμη, βλέπω στα μάτια τους κενό
Ακούω στις φωνές τους, αυτόματα, μηχανές.
Αυτή του Χρόνου η γραμμή είναι λάθος. Με πολεμά.
Σκέφτομαι, στη θεα της κλεμμένης μου ευτυχίας
Ποθώ ενα νεο πεπρωμενο μακριά απο το δικό τους
Δεν ξέρω πως έγινε, κι ο κόσμος αυτός είναι ο λάθος.
Θα "με ανήκουν" στο ουδέποτε με μια συναίνεση δίχως ερχομό.
Υπνωτισμένοι στην ψευδαίσθηση της τυφλής τους αυταρέσκειας.