Κατ' αρχήν σ' ευχαριστώ. Είναι τιμή...
Σε διάβασα, με πολύ σεβασμό, και μπορώ να σε νιώσω. Μπορώ να νιώσω, όλο αυτό που σε κατακλύζει...
Αλλά, θα μου επιτρέψεις να πω, για κάτι τόσο ψεύτικο. Δεν το γνωρίζω, αλλά το υποθέτω από τις λέξεις που χρησιμοποιείς...
Και σε ρωτώ, ευθέως. Κάτι, που κι εσύ γνωρίζεις, εκ των προτέρων. Αξίζει, όλο αυτό που περνάς, για κάποια που δεν εκτίμησε όλα όσα ήθελες να της δώσεις ; Που, σχεδόν, έπαιξε μαζί σου ;
Την απάντηση, την γνωρίζεις...
Το πότε θα σταματήσεις να βασανίζεις τον εαυτό σου, το έχεις αποφασίσει ; Την έκλαψες, την θρήνησες, κι ας μην τ' άξιζε...
Βάλε μια τελεία. Βρες το κουράγιο, που απαιτείται, να βάλεις μια τελεία. Για το δικό σου το καλό, και μόνο...
Βρες τον εγωισμό σου. Κάπου είναι κρυμμένος. Ξέθαψέ τον...
Με αγάπη, πάντα...