Καλά χθες ότι να είναι. Μας έπιασε με ένα φίλο να φάμε hamburger καλό.
Που θα πάμε που θα πάμε, μυ φυσικά στο καλό το .... στα Βριλήσια. Ξεκινάμε λοιπόν μαζεύουμε και το παλικάρι από τα Βριλήσια που μας μύησε στο μαγαζί. Φτάνουμε και μας λέει ότι δεν έχει ψωμάκια και ότι αν θέλουμε θα φάμε μόνο το μέσα!!
Κατάρα αίσχος έλεος τι θα κάνουμε τώρα. Αφήνουμε τον Βριλησιώτη και ξεκινάμε για το αντίστοιχο μαγαζί στο Χαλάνδρι. Παρκάρουμε, κάνω ακριβατικά για να βγω από το αμάξι και φυσικά δεν το βρήκαμε και ποτέ το μαγαζί. Από ένα περίπτερο μάθαμε ότι δεν είχε τελικά να κάτσεις και ότι είχαμε φτάσει κοντά και δεν το είδαμε. ΟΚ φεύγουμε για να τσεκάρουμε το βρώμικο του Ηρακλείου.
Αφού δεν θυμόμουν ακριβώς που είναι και έχοντας στρίψει και λάθος, δεν το βρήκαμε ποτέ παρόλο που πέρασα από εκεί που μου είχαν πει. Αποτυχία τραγωδία και στον γυρισμό ένα μικρό λαθάκι και εγώ νόμιζα ότι πήγαινα Μαρούσι (αν και δύσκολο μου φαινόταν) τελικά πέρασα για πρώτη φορά στην ζωή μου την Ν.Χαλκηδόνα και κάποια άλλα μέρη.
Γύρισα σπίτι και έφαγα δημητριακά με γάλα, που ήταν και το αρχικό σχέδιο γεμάτος περηφάνεια που δεν ενέδωσα στο junk food.
Το μόνο καλό? Η μελέτη του Manowar - Gods of War.
