Καλά, αυτό πάει σούμπιντο για τρακ οφ δε ντέϊ...
Από τις πιο αισθαντικές μουσικές που έχουν παιχτεί, ever.
Ρασκαλ,
Από μένα έχεις αυτό το αναγκαίο γιώτα (ι) για να γίνεις ρα-σκαλί,
να ανέβω πάνω σου και να χαζέψω έξω από το παράθυρο
τα άλογα της χαραυγής (που με ξενυχτάς μ'ακούσματα ωραία, μελαγχολικά και για αυτό διπλά ωραία)
να σκεφτώ
τα ξεφτίδια της ψυχής,
τα πουλιά της αγάπης της,
το παράπονο μιας πληγής (μισάνοιχτης)
τη θλίψη της επιστροφής,
τους λυγμούς μιας μουσικής
τη φούντωση της απαντοχής
τα ρίγη μιας εγκατάλειψης,
τον καλπασμό μιας εσωτερικής κραυγής,
ένα τραγούδι βροχής (τουλούμι λόγω ημέρας
)
ένα χαμόγελο τρελής
τη λήξη μιας ποινής
το χρώμα μιας φωνής,
το μικρό σκουλαρίκι στον αφαλό της,
τις ζαχαρωτές της ρώγες,
ένα παιδί κι ένα δικαστή,
ένα σεσημασμένο κι ένα εφοπλιστή
έναν ηγέτη κι ένα μαχητή
ένα σπαγγοραμένο κι ένα μερακλή
έναν αλυσοδεμένο κι έναν φοιτητή
ένα χασάπη κι ένα βιολιστή
ένα στρατιώτη κι ένα παπατζή
ένα καλλιτέχνη κι ένα λογιστή
ένα πλέυ μπόυ κι ένα κομμουνιστή
ένα χτίστη κι ένα χαλαστή
που όλοι είμαστε...
που όλοι τα'χουμε...
ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ,
(μια σπανακόπιτα και μια μηλόπιτα γιατί μετά το αλμυρό ακολουθεί γλυκό και μετά πάλι το αλμυρό σε έναν κύκλο που πλέει αέναα...)
υγ. δε θ'άντεχα αν δε το΄σκιζα ! μπουαχαχα
Ακολουθούν οι εκπληκτικοί και ατμοσφαιρικοί και εωσφορικοί (
) Messer chups.
Μου τους έμαθε κάποια από δω μέσα που χει στητή ρώγα και πάντα μου αρέσει να μαθαίνω από τέτοιους σωματότυπους!
Φόρος τιμής, λοιπόν στη ρώγα στιλέτο:
VIDEO
VIDEO
και πολλά πολλά άλλα...
Νομίζω ότι σε ένα κοκτέηλ μπαράκι υψηλών προδιαγραφών, στο μετρό Ακρόπολη, θα παίζουν και live κάποια στιγμή μέσα στον Οκτώβρη.
Νομίζω.
Για περισσότερα, επειδή εγώ έχω πιάσει μουχρίτσα, και βαριούμαι, στο
www.tikiathens.com
Αφού με καις θα επρεπε πια να βροντοφωνάζω, στην έξαψη επάνω, Πυρώγα μου!
