Γενικώς έχω μεγάλη ανοχή σε λανθασμένες ανθρώπινες συμπεριφορές, δεδομένου ότι κι εγώ ως άνθρωπος έχω τα ελαττώματά μου.
Με δυσαρεστεί όμως ιδιαίτερα όταν κάποιοι άνθρωποι καταφέρνουν να χειραγωγούν τους άλλους (είτε με τις υστερίες είτε με τα κλάματα είτε με την ψυχολογική βία -λ.χ. απειλές- είτε με τη λεκτική βία κτλ.), έτσι ώστε να μην τολμούν να εκφράσουν τη διαφορετική γνώμη τους και να λένε πάντα "ναι". Αυτοί οι άνθρωποι -κατά την ταπεινή μου γνώμη- είναι δυστυχισμένοι και κάνουν δυστυχισμένους και τους γύρω τους. Όταν τρέμουμε να διαφωνήσουμε με κάποιον από φόβο μην τον χάσουμε, δεν έχει κανένα νόημα να συνάπτουμε σχέση μαζί του (σε οποιοδήποτε επίπεδο). Σε τέτοιους ανθρώπους το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, για να προστατέψουμε το νευρικό μας σύστημα, είναι να τους εξηγήσουμε με ευγενικό, αλλά και αποφασιστικό τρόπο ότι κάνουν λάθος.