Αχαχαχα!!! Πως είναι έτσι καλέ αυτό; Σαν αρκουδάκι είναι!!!!

Πολύ γλυκούλι!!!
Αυτά τα κουνέλια, άμα τα δεις το βράδυ, είναι πολύ φοβιστικά! Βασικά και την μέρα να τα δεις πάλι σε φοβίζουν! Σαν δαιμονισμένα είναι!

Όταν ήμουν μικρή είχαμε κάτι κουνελάκια στο χωριό! Τα φροντίζανε ο παππούς και η γιαγιά και όταν πηγαίναμε εμείς ο παππούς τα έπιανε από τα αυτιά (ελπίζω να μην πονάγανε) για να τα χαιδέψουμε! Ήταν πολύ ωραία, μαλακά και γλυκούλια! Κάποια μέρα, όμως, που πήγα στο χωριό να τα δω, ο παππούς μου είπε οτι από τον πολύ αέρα σηκώθηκε το σκέπασμα του κλουβιού τους και τα κουνελάκια φύγανε, αλλά φυσικά δεν τον πίστεψα... εύκολα κατάλαβα που είχαν καταλήξει...

Για αυτό το λόγο δεν έχω δοκιμάσει ποτέ κουνέλι στιφάδο και ούτε πρόκειται.
Τώρα που μεγάλωσα πραγματικά τα λυπάμε τα κακόμοιρα τα κουνελάκια που τα εγκλωβίζουν στα τόσο μικρά κλουβάκια!
Όσοι έχετε κουνελάκια, που τα έχετε; Έχετε διαμορφώσει ειδικό χώρο για αυτά ή τα βάζετε σε κλουβί; Δεν τα λυπόσαστε να τα έχετε περιορισμένα;
πσ. Είπα να ανοίξω κάποια συζήτηση γιατί πήξαμε στις φωτογραφίες και στο κλόπυ- πέιστ από το νετ!