Σκέψεις... III

  • Thread starter Thread starter Guest 991793
  • Ημερομηνία έναρξης Ημερομηνία έναρξης
Η μεγάλη αλλαγή στη ζωή μου θα γίνει όταν αντιμετωπίσω τον εθισμό μου στο διαδίκτυο. Έχω πίστη ότι θα τα καταφέρω.
 
Δεν ξερεις ποτε την ιστορία του άλλου. Φύλαγε τη γλώσσα σου.

Ούτε γιατι δε βγαινει τοσο πολύ, ούτε αν έχει αγαπήσει στη ζωή του και ξέρει από αγάπη, η ότι άλλο θες να φανταστείς εκείνη την ωρα για να τον στριμώξεις.

Δεν κωλωνω, θα αυτοτσαλακωθώ μπροστα σε όλους αν ειναι να σε πάρει κι εσενα η σφαίρα.

Είμαι αδίστακτος. Δεν συγχωρω τίποτα και κανέναν πλέον και δε θα επιτρέψω σε κανεναν να με πληγώσει.

Ποτε ξανα δε θα βαλει άνθρωπος τα χέρια του μέσα μου, ποτέ, ποτέ, ποτέ....

ΠΟΤΕ. Θα το κάψω πριν το παραδώσω!
 
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευχαρίστηση όταν τρως την καλύτερη τυρόπιτα που έχεις φτιάξει μετά από ένα αυγό.
 
wolf14.jpg
 
ίσως η γνώση της θνητότητας να είναι μια δύναμη από μόνη της – η παρόρμηση να πετύχεις και η ανάγκη να εκφράσεις την αγάπη και τη στοργή σου τώρα και όχι αργότερα. Από μαθηματική άποψη, αν ο θάνατος δίνει νόημα στη ζωή, τότε το να ζήσεις για πάντα σημαίνει να ζήσεις μια ζωή δίχως καθόλου νόημα.
 
Ανέκδοτο.

-Μα καλά ποιός θέλει να ζήσει 100 χρόνια?
-Αυτός που είναι 99.
 
Δεν είναι λίγες οι φορές όπου εκείνο που επιθυμούμε, δεν είναι εκείνο που πραγματικά έχουμε ανάγκη.
 
Πως μπορείς άραγε να προσβάλλεις δημόσια ένα 13 χρόνο και να το κάνεις να κλαίει ,κάνοντας σκουπίδι την αυτοεκτίμηση του; παρούσα μπροστά σε περιστατικό ( και δεν είναι η πρώτη φορά) .. Σπάραξε η καρδιά μου με το μπουμπουκακι που έκλαιγε.
 
Μπορώ να σε πονέσω ή να σε γαμήσω.

Το τι θα μου βγάλεις, εξαρταται από το πόσο καλά θα μου φερθείς.

Κι αν μου φερθείς, ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ, μπορει να κανω και τα δυο, με τρόπο.

Your choice.

pullhair1.jpg
 
ας ελπίσουμε αύριο να εχουμε τη δύναμη να ασχοληθούμε λίγο σοβαρα με τη ζωή μας…
 
Όταν απογοητεύομαι, κι όταν γοητεύομαι, βάζω το βυζαντινο-πορφυρό χρώμα στην πένα μου και κάνω τη σκέψη μου ύλη επάνω σε χαρτί. Κι όσο φουσκώνει το σημειωματάριο, τόσο ελαφραίνει η σκέψη, προσωρινά, για λίγο πάλι.

Ελαφραίνει όμως, αλήθεια; Άνθρωποι είμαστε, ενα σύνολο από μνήμες βαριές κι ασήκωτες σαν άψυχο τσιμέντο.

Προχωράμε...
 
όχι ότι δεν φοβάμαι πια, αλλά βρίσκω ανακούφιση όταν θυμάμαι ότι κανείς δεν μπορεί να με καταστρέψει περισσότερο από όσο μπορώ να καταστρέψω εγώ τον εαυτό μου…
 
Πολύ καλογυαλισμένο τίποτε κυκλοφορεί και έχω χάσει την πίστη μου.
 
Περιμένω τα κοράκια να έρθουν να κατασπαράξουν το πτώμα μου :P
#dramaqueen
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top