Σκέψεις... III

Έμαθα από σκατοψυχιές, μπούχτισα κι από προδοσίες.
Και τώρα τί;

Να πάψω να εμπιστεύομαι τους ανθρώπους;
Να τους κοιτάω όλους με μισό μάτι;
Να σταματήσω να τους βάζω στη ζωή μου;

Όχι... Εμένα δε μου πάει.

Εγώ ανοίγομαι και δίνω.
Και προσέχω τόσο όσο, αλλά αγαπώ πάντα χωρίς το «τόσο όσο».
Εγώ ψάχνω πάντα.
Το καλό πίσω απ' το κακό και
το χαμόγελο πίσω από το προσωπείο.

Και πιστεύω στους ανθρώπους και στην ψυχή τους.
 
Τελευταία επεξεργασία:
Αν καταφέρω και προλάβω να το κάνω ανθρώπινο εγω αυτό το σπίτι, θα ανάψω λαμπάδα στους Αγίους Αναργύρους.
 
Όταν το συγύρισμα είναι πολύ και ο χρόνος περιορισμένος. :P

8782bb0800.gif
 
Και μετράς, όλο μετράς.

Κι εγώ και συ.
Και μεις και σεις.
Και σεις κι αυτοί.
Κι αυτοί και μεις.

Όλο μετράς...

Κι αυτά που λες.
Κι αυτά που θες.
Μετράς...
Και τα πόσα.
Και τα τόσα.

Όλο μετράς...

Εγώ είχα ένα.
Κι αυτό το χάρισα.
Εγώ έχω κανένα.
 
Juppiter omnipotens, audacibus annue coeptis

Dei Gratia.-


 
2204247a.jpg
 
Τελευταία επεξεργασία:
Κι αν τα ζω όλα στην υπερβολή τους και είναι λάθος...

Δείξε μου πώς να μη νιώθω τόσα.
Δείξε μου πώς να μη σκέφτομαι τόσα.
Δείξε μου πώς να μη θέλω τόσα.
Δείξε μου...
Μάθε μου πώς ν' αγαπήσω λιγότερο.

Αλήθεια, αν μπορείς, δείξε μου.
 
Το "αγγούρι" που τρως είναι πικρό; Πέτα το!
Υπάρχουν θάμνοι στο δρόμο; Απόφυγέ τους!
Δεν χρειάζεται να αναρωτιέσαι "γιατί υπάρχουν τέτοια πράγματα στον κόσμο;"

(Μάρκος Αυρήλιος)
 
Αν δεν τρελαίνεται ο άλλος μαζί σου, το καταλαβαίνεις.
Δε θέλεις να το παραδεχτείς, αλλά το καταλαβαίνεις.

Σκέψου όμως τί θέλεις.
Θέλεις δίπλα σου ανθρώπους που να τρελαίνονται για σένα;
Ή
Θέλεις ανθρώπους που απλά να υπάρχουν δίπλα σου;
 
"Κάποτε, θαρρώ, πώς τα πάντα δεν έγιναν
πάρα για να τα θυμηθώ μια μέρα
Ή πιότερο για να ανακαλύψω
την αθάνατη ματαιότητά τους."

*Αγαμέμνων του Γιάννη Ρίτσου
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top