Ο Θεος συνάντησε τον Διάβολο σε ένα μπαρ.
Ο Διάβολος είδε τον Θεο να κάνει θαύματα, να μετατρέπει το νερό σε κρασί, τους ξηρούς καρπούς σε ψάρια.
Ο Θεος είδε τον Διάβολο να τραγουδάει, να χορεύει στην πίστα disco και να κλείνει το μάτι πονηρά σε αγγελάκια
Κι όταν οι θνητοί άνθρωποι μπήκαν στο μπαρ, είδαν απλά ενα άδειο μπαρ.
Αλλά ο Θεος συνέχισε να βλέπει τις ατασθαλίες του Διαβόλου, ο Διάβολος τις ευλογίες του Θεου, και συνέχισαν να πιάνουν ψιλή κουβέντα στην άκρη του μπαρ.
Και το μπαρ για τους θνητούς ήταν ακόμα άδειο.
Τελικά όταν κανείς δεν μπορεί να σε δεί, μπορείς να είσαι και να κανεις τα πάντα, με άλλους που δεν μπορεί κανείς να τους δει, που και αυτοί μπορούν να κάνουν τα πάντα.
Και το ένα αόρατο πάντα, επιβεβαιώνει το έτερο αόρατο πάντα σαν ατέλειωτο χαριέντισμα μπροστα στα έκπληκτα μάτια των θνητών που τυφλώνονται από το απόλυτο τίποτα που προσπαθεί να ειναι κάτι.
Όταν η οργή των θνητών ξυπνήσει, μια νύχτα θα φύγουν όλοι μαζί, Θεοι και Διαβόλοι.
