Όταν έρχονται εκείνες οι παράξενες μέρες
που αισθάνομαι χαμένη μέσα στη μοναξιά μου
ρίχνω ένα βλέφαρο ψηλά στον γαλάζιο ουρανό
και ανάμεσα απ'τα σύννεφα
βλέπω εσένα Κατερίνα
να παρατηρείς την κατάντια αυτού του κόσμου
και να συλλογίζεσαι
το πώς φτάσαμε ως εδώ.
Ύστερα μου ρίχνεις και εσύ ένα βλέφαρο
χαμογελώντας με μια μελαγχολία.
Έπειτα
σ'ακούω να μου λες συμπονετικά
" Κουράγιο ρε!
Μη τα παρατήσεις.
Πάνω στον φόβο σου ποντάρουν.
Μ'ακούς που σου λέω; συνέχισε.
Δημιούργησε μια θάλασσα συναισθημάτων
οπού εκεί θα χωράνε μονάχα χρώματα, μελωδίες
και θα κολυμπάς μόνο με άτομα που στη σκέψη τους θα υπάρχει η ξεγνοιασιά,
μία όμορφη λύπη στα μάτια
και θα ξεχειλίζει το μέσα τους από ΑΝΘΡΩΠΙΆ!
Μονάχα πρόσεχε
και ποτέ να μη ξεχνάς
πως στο μυαλό είναι ο στόχος.
Το νου σου , ε ; "
γεμίζοντας έτσι
τον εσωτερικό μου κόσμο
με δύναμη και θάρρος για κάθε δύσκολο αύριο που έρχεται και θα'ρθει.
#Κατερίνα Γώγου