Σε πληγώνουν και κλαις κλαις κλαις..Ώσπου κάποια στιγμή σε πληγώνουν αλλά εσύ μένεις με το χαμόγελο. Νιώθεις παγωμένη μέσα σου, νιώθεις κενή. Κανείς πλέον δεν μπορεί να σε κάνει να κλάψεις. Γιατί; Γιατί τους συνήθισες,συνήθισες τα λόγια τους.
Και ξαφνικά θα έρθει η μέρα που θα πεις μπορείτε όλοι σας να πάτε στο σιχτήρι.
Και αυτή η μέρα θα έρθει..
Αργεί,μα έρχεται.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.