"Το έχεις ξαναδεί αυτό;" είπε η Αμελί σηκώνοντας την μπλούζα της στον Τζόι ώστε να βλέπει τα πλευρά της. "Θυμάσαι τα βράδια που έκλαιγα και ερχόσουν να τσεκάρεις αν είμαι εντάξει; Γι'αυτό έκλαιγα.." Ο Τζόι την κοίταξε-με ένα περίεργο βλέμμα και πλησίασε να ψηλαφήσει το τραύμα. "Μη, μην το αγγίζεις." τον έδιωξε μακριά η Αμελί. Ήταν μια χαρακιά-φαινόταν. Μια βαθιά χαρακιά.. Ο Τζόι είχε ακινητοποιηθεί, και κοίταγε την χαρακιά. "Θυμάμαι τα βράδια που η μαμά ερχόταν και σου άλλαζε τα μαξιλάρια.. Ήτανε μούσκεμα απο το κλάμα σου.. Πάθαινες κρίσεις απανωτές και σου κοβόταν συχνά η αναπνοή.. Πάνε 8 χρόνια, έτσι δεν είναι;''
[...]
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.