"δεν θα με ξανακρατήσεις πλέον όπως με κρατούσες παλιά…
δεν θα με φιλάς έτσι παθιασμένα, ξέρεις εσύ…
δεν θα με κοιτάξουν τα μάτια σου με αυτό το ύφος το ερωτιάρικο, και το μισό σου χαμόγελο από κάτω, το οποίο τόσο καλά ξέρω…
δεν θα παίζουμε πλέον όπως παλιά το δικό μας το παιχνίδι, με τις δαγκωματιές, που όποιος υποχωρούσε πρώτος έχανε, και πάντα σε άφηνα να με κερδίζεις, γιατί εσύ με άφηνες να κερδίζω στα χαρτιά.
απλά δεν θα είναι πλέον όπως παλιά… ποτέ ξανά.
έγινες πλέον μια ανάμνηση, από αυτές που τις θυμάσαι και χαμογελάς…"
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
