Τι στο καλό νιώθω πάλι;
Είχα πολύ πολύ καιρό να νιώσω έτσι.
Ο καιρός φταίει μάλλον... Ή το ηλίθιο κεφάλι μου.
Είναι ένας περίεργος πονοκέφαλος, μια έξαψη, μια ταχυκαρδία, δε μπορώ!
Αισθάνομαι ότι θα κλάψω, μα αυτό θα γίνει, αν ξεσπάσω. Και δε ξέρω πότε θα γίνει αυτό.
Κάθεται σαν κόμπος στο λαιμό μου!
Νιώθω μια απαισιοδοξία... Οι μέρες τελειώνουν και...
Μαζί με τον φόβο αν θα γράψω στις πανελλήνιες, έχω και το ότι θα μου λείψουν τα παιδιά και τον φόβο για το μέλλον.
Και όλα αυτά τα ''αν'', αν δε περάσω εκεί που θέλω. Αν, αν αν. Θέλω όλα να τελειώσουν και να πάνε καλά.
Και είσαι και εσύ...που δε μπορώ να κάνω τίποτα για όσα θα ήθελες να γίνουν. Και λυπάμαι γι αυτό...
Θέλω να νιώσω ξεγνοιασιά... Να είμαι καλά με τον εαυτό μου!
Να κλείσω τα μάτια μου και όλα να είναι καλά, όταν τα ξανανοίξω. Σαν τα παραμύθια...
Αλλά δε γίνεται αυτό σωστά;
Όλοι περιμένουν από εμάς να διορθώσουμε τα λάθη τους... ''Η νέα γενιά λένε...''
Μα θέλω και εγώ να έχω όνειρα που να μη μείνουν στο χέρι που ακουμπώ το πρόσωπό μου. Να μη μείνουν στο κρεβάτι μου!
Θέλω να ζήσω ρε γαμώτο.
Θέλω...και εσένα. Απίστευτη η έλξη! απλή έλξη, κανένα άλλο συναίσθημα! Τόσο περίεργο. Τόσο...
