Δεν αντέχω αλλο να βλεπω ανθρώπους να στηρίζουν αυτούς που μας κατέστρεψαν.Με σκαει ρε π@#στη μου να τους βλεπω με σθένος να τάσσονται υπερ αυτων που 30 χρονια τωρα μας κατέστρεφαν...και γω?να μη μπορω να κανω τιποτα.μονο να βράζω μεσα μου.να εξοργίζομαι.να λέω "μα δεν ειναι δυνατον" κι ομως να ειναι.Με ταράζειη σκέψη του "δεν θα βρεις δουλεια μετα το πανεπιστήμιο και το μεταπτυχιακο",ομως υπάρχουν πολλοι σαν εμενα.Με ταράζει η σκέψη οτι για λογους επιβίωσης θα κανω οικογένεια στα 30(και αν)΅,αλλα σκέφομαι οτι υπάρχουν πολλοι σαν και μενα.Με ταράζει η σκέψη οτι σε μια κοινωνία-σε ενα συστημα σαν το ελληνικό δεν αξίζω τιποτα ,αλλα σκέφοτμαι οτι υπάρχουν πολλοι σαν και μενα....Γιατι ολοι εμεις δεν τους βάζουμε κάτω να τους εξηγήσουμε τι εστι ζωή....? Γιατι ΄΄ολοι εμεις δεν τους αφορίζουμε,αλλα αρκούμαστε στο να τους αποδεχόμαστε........Γιατι......?
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.