Όσο ζω μαθαίνω... Και αυτό που έμαθα είναι να μην ελπίζω. 150.000 χρόνια τα ίδια πράγματα... Δεν έχει σημασία ποιός είσαι, τι έχεις προσφέρει, ποιές οι πεποιθήσεις σου, οι αρχές σου, και το κυριότερο, οι προθέσεις σου...
Όλοι ξυπνάνε ένα πρωί και αντιλαμβάνονται αν είχαν αξία τα όσα έκαναν ή όχι.. Μάλλον εγώ το αντελήφθην βράδυ, και όχι, δεν είχαν σημασία και αξία όσα έκανα. Απλά ένα κομμάτι της ζωής μου έγινε σκόνη χωρίς αντίκρυσμα... Ας είναι!
Ίσως παρακάτω τα πράγματα να είναι πιό σωστά... Αν οι Θεοι με σπρώχνουν προς τα κει, δε μπορεί, δε θα χαθώ, όπως δε χάθηκα μέχρι τώρα...
Τι νόημα έχει να είσαι καλός καπετάνιος όταν το τιμόνι θέλει να πάει στραβά... Πηδάς από το πλοίο, δεν παρακαλάς το τιμόνι να στρίψει σωστά. Κάποια όνειρα αρχίζουν ως όνειρα, και τελειώνουν ως εφιάλτες, αλλά μάλλον γι αυτό λέγονται όνειρα, γιατί όταν ξυπνήσεις ξέρεις ότι it's frakin over.
Ελπίζω οι Θεοι να με λυτρώσουν... και ελπίζω μια ζωή να μου φτάσει για να ξεχάσω ότι ζήτησα να βγάλω τόσα πολλά κεράσια από τόσο μικρό καλάθι...
Αν υπάρχει κάτι Ανώτερο, τώρα είναι που χρειάζομαι συγχώρεση και κάθαρση...
Απλά ήθελα να ζήσω....
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
