Μπήκα απόψε στο σπίτι, βαρύς κι ασήκωτος. Δέκα μποφόρ ανέμιζαν στο μυαλό μου, κεραυνοί του Δία στο βλέμμα μου.
"Καλωσήρθες αγάπ..." πήγε να πει εκείνη, καθώς έτρωγε την πρώτη μπούφλα.
"Σκάσε μωρή άτιμη!!", της έκανα όλος αντρισμό, καθώς έπεφτε η επόμενη μπουνιά, ακολουθούμενη από μια σπάνια επίδειξη πολεμικών τεχνών, μαύρης ζώνης και μαύρης στο ξύλο...
"Μα γιατί με χτυπάς Αντρούτσο μου;", κραύγασε εκείνη, πράγμα που με έκανε για μια στιγμή να κοντοσταθώ, καθώς ένιωσα πως κατά βάθος της άρεσε...
"Μη μου κάνεις μωρή την ανήξερη, ξέρεις πολύ καλά γιατί τις τρως", έκανα συγκαταβατικά. "Τα έμαθα όλα, όλαααα μωρή κ@ριόλαααα" συνέχισα, καθώς από το σπίτι μου είχα μάθει πως όλα λύνονται με τον ειλικρινή διάλογο.
"Ποια όλα πασά μου;", άρχισε εκείνη τα σάπια.
"Μπήκα στο στέκι μωρή κι έκανα το τεστ κερατώματος που διαφήμιζε στην κεντρική σελίδα. Μου είπε χαρτί και καλαμάρι όλες τις πομπές σου. Ισόβιος πρωταθλητής βγήκα, ούτε ο γαύρος τέτοιο πράγμα, που να πάρει και να σηκώσει!!".
Βγάλτε επιτέλους αυτήν την διαφήμιση, γιατί θα κλείσουν σπίτια μιλάμεεεεε...
