Έμαθα πως ο κολλητός των εφηβικών μου χρόνων παντρεύεται.
3 χρόνια μεγαλύτερος.
Το άτομο που μου έκανε "καταστάσεις", που κάναμε γελοία αστεία και ατελείωτες βόλτες. Που μου εξομολογούταν τα ερωτικά, τα πρώτα φιλάκια! Που μιλούσαμε συνέχεια. Που ξεκινούσαμε.
Και σκέφτομαι πώς από παιδιά γίναμε ενήλικες. Πώς αλλάξαμε. Πώς αυτά που θεωρούσα στάνταρ βασικά δεν υπάρχουν πλέον στην καθημερινότητά μου.
Δεν είναι ο πρώτος φίλος που παντρεύεται. Αλλά για μένα είναι τέλος εποχής.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
